رویکرد ترکیبی چند معیاره در اولویتبندی راهبردهای مقابله با تغییرپذیری اقلیمی در راستای توسعه پایدار
نویسندگان
1 دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
2 استادیار گروه توسعه روستایی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران.
3 دانشجوی دکتری ترویج و آموزش کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
doi
10.29252/aridbiom.2020.1822چکیده
با توجه به تأثیر گسترده و متقابل اقلیم با بخش های مختلف تولیدی، محیط زیستی و جوامع انسانی، امروزه از تغییر اقلیم به عنوان یکی از مهمترین چالش های محیط زیستی یاد می شود. هدف کلی پژوهش حاضر اولویت بندی راهبردهای مقابله با تغییرپذیری اقلیمی در بین کسبوکارهای بخش شیلات بود که به روش پیمایشی و تصمیم گیری چندمعیاره انجام شد. جامعه تحقیق در این پژوهش پرورش دهندگان ماهی سردابی است که در قالب کسبوکارهای غیر زراعی در شهر خرم آباد فعالیت دارند (295=N). نمونه پژوهش با استفاده از جدول پتن، 125 نفر با روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی انتخاب شدند. در بخش دوم، تعداد 10 نفر از خبرگان حیطه شیلات از طریق نمونهگیری ملاک محور و گلوله برفی انتخاب شد. ابزار اصلی تحقیق پرسشنامه بود که پایایی آن با محاسبه ضریب تتای ترتیبی محاسبه شد. رتبه بندی راهبردها با استفاده از تکنیک ویکور و مقدار Q گویای آن است که در بین راهبردهای اقتصادی، تضمین خرید توسط دولت از نظر میزان اهمیت و میزان تحقق پایداری دارای بالاترین رتبه بود. همچنین، تبدیل دارائی ها به پول نقد در بین پرورشدهندگان اولین و سریعترین راه برای مقابله با خشکسالی است. در بین راهبردهای اجتماعی، ترویج پرورش گونههای مقاوم در برابر خشکسالی مهم تر بود. به نژادی کمی و کیفی گونه های پرورشی در بین راهبردهای فنی از نظر اهمیت در جایگاه نخست بود؛ ولی کشت توأم محصولات در استخرهای پرورش ماهی از نظر تحقق پایداری و امکانپذیری در جایگاه نخست قرار گرفت.