ارزیابی تحمل به شوری در اکوتیپ های مختلف پده (.Populus euphratica Olive) با استفاده از شاخص های تحمل به تنش
نویسندگان
1 گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 گروه تحقیقات زیست فناوری، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
3 بخش تحقیقات جنگل ها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قم، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
4 بخش تحقیقات جنگل ها و مراتع، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان قم، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
5 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران
doi
10.29252/aridbiom.2019.1543چکیده
پده (Populus euphratica Olive.) یکی از گونههای درختی مناطق بیابانی است که در برابر تنشهای محیطی از جمله شوری تحمل بالایی دارد. این پژوهش با هدف بررسی اثر غلظتهای مختلف شوری بر عملکرد اکوتیپهای پده و معرفی برترین اکوتیپ، بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام گردید. عاملها شامل منشأ جغرافیایی (A) متشکل از 12 اکوتیپ پده مورد ارزیابی و شوری (B) شامل پنج غلظت 0 (بدون تنش)، 75 (تنش ملایم)، 150 (تنش متوسط)، 225 (تنش نسبتاً شدید) و 300 میلیمولار کلریدسدیم (تنش شدید) بود. پس از اندازهگیری صفت وزن خشک اندام هوایی گیاه، شاخصهای تحمل و حساسیت به تنش در اکوتیپها و تیمارهای مختلف مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تنش شوری بر شاخصهای مورد مطالعه اثر معنیداری داشت؛ در شرایط تنش با افزایش غلظت شوری، تحمل گیاه پده به تنش و میزان عملکرد آن کاهش و در مقابل، حساسیت به تنش افزایش داشت. در حالی که در شرایط بدون تنش، کاهش عملکرد نسبت به تنش ملایم مشاهده شد. از 12 اکوتیپ مورد ارزیابی، حمیدیه و معصومیه از نظر شاخصهای مورد بررسی برترین اکوتیپها در شرایط شور شناخته شدند. برآورد ضرایب همبستگی بین شاخصها نشان داد تمام شاخصهای بررسی شده برای انتخاب اکوتیپهای متحمل مناسب هستند بهطوری که توجه به هر یک از شاخصهای عملکردی و یا شاخص تحمل تنش بهطور همزمان با یکی از شاخصهای SSIوTOL برای شناسایی اکوتیپ مطلوب اهمیت دارد. همچنین اگرچه گروهبندی بهروش Ward نتوانست ارتباطی میان تنوع جغرافیایی با شاخصهای عملکردی و تحمل به تنش در اکوتیپهای مورد بررسی برقرار کند اما اکوتیپها را از نظر شاخصهای بررسی شده بهطور مناسبی به چهار گروه تفکیک نمود.