پایدارسازی کسبوکارهای کوچک و متوسط
نویسندگان
1 استادیار، گروه تجارت، دانشکده تجارت و بازرگانی، دانشکدگان مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دکتری مدیریت صنعتی، موسسه آموزش عالی نور هدایت شهرکرد، شهرکرد، ایران
3 استادیارگروه مدیریت، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
4 کارشناسی ارشد مدیریت صنعتی، گرایش تولید و عملیات، موسسه آموزش عالی نورهدایت شهرکرد، شهرکرد، ایران
doi
10.22034/jbar.2025.22669.4515چکیده
هدف از این پژوهش، شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر پایدارسازی کسبوکارهای کوچک و متوسط شهرکرد است. این پژوهش، از منظر هدف، کاربردی و از نظر نحوهی گردآوری دادهها، میدانی، از جهت ابزار، پرسشنامهای و از نظر روش پژوهش، آمیخته (کیفی- کمی) است. جامعه آماری، جمعی از خبرگان شاغل در شرکتهای کوچک و متوسط شهر شهرکرد است. تعداد 15 نفر از این خبرگان از طریق روش نمونهگیری قضاوتی انتخاب شدند و پرسشنامه بین آنها جهت رتبه بندی عوامل توزیع شد. روایی پرسشنامهها به تأیید اساتید و کارشناسان رسید و نرخ ناسازگاری نیز محاسبه شده است. سؤالات پژوهش نیز با استفاده از فن دلفی شناسایی و با رویکرد مدلسازی معادلات تفسیری رتبهبندی شد. ابتدا، براساس مبانی نظری و پیشینه پژوهش،6 معیار اصلی و 35 زیرمعیار مؤثر بر پایدارسازی کسبوکارهای کوچک و متوسط شناسایی گردید. در مرحله بعد، با استفاده از روش دلفی، به غربال این معیارها و زیرمعیارها پرداخته شد. سپس با مدلسازی معادلات تفسیری این معیارها و زیرمعیارها رتبه بندی شدند. با ارائه این معیارها و زیرمعیارها به خبرگان، در نهایت 6 معیار اصلی و 24 زیر معیار جهت بررسیهای بعدی انتخاب گردید که به معنای حذف زیر معیارهای کم ارزش بود. با توجه به معیار مدلسازی معادلات تفسیری، عامل نوآوری و خلاقیت، تأثیرگذارترین عامل انتخاب شد و بعد از آن، عوامل حمایتی و نظارتی، عوامل فردی و مدیریتی و عوامل استراتژی در رتبههای بعدی قرار گرفتند.
