تعیین آستانه تحمل به شوری گونههای سالیکورنیا با استفاده از آب خلیجفارس
نویسندگان
1 استادیار، مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران
2 استادیار مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران
doi
10.29252/aridbiom.2019.1408چکیده
تشدید روند شورشدن منابع آب و خاک، لزوم توجه بیشتر به گونههای شورزی را دوچندان کرده است. در این پژوهش تأثیر تنش شوری بهصورت درصدهای مختلف (شاهد، 15، 30، 45، 60، 75، 90 و 100 درصد) از آب خلیجفارس (58 دسیزیمنس برمتر) بر جوانهزنی و رشد گیاهچه گونههای مختلف سالیکورنیا، بهمنظور تعیین آستانه تحمل به شوری و آستانه کاهش 50 درصدی در مرکز ملی تحقیقات شوری در یزد در سال 1395 بررسی شد. گونههای مورد استفاده شامل دو گونه Salicornia europaeaو S. bigelovii به همراه سه توده بومی خورِ مُزین (استان بوشهر)، ایلخچی (استان آذربایجان شرقی) و مرکزی (مناطق مرکزی ایران) بود. نتایج نشان داد که میانگین جوانهزنی گونهها از شوری 25 درصد آب خلیجفارس بهطور معنیداری کاهش یافت، ولی جوانهزنی هیچکدام از گونهها حتی در شوری 100 درصد آب خلیجفارس متوقف نشد. بااینحال، با افزایش شوری طول گیاهچه توده خورِ مُزین و گونههای S. europaea و S. bigelovii کاهش، ولی تودههای ایلخچی و مرکزی بهترتیب تا شوری 45 و 60 درصد آب خلیجفارس افزایش و پسازآن کاهش یافت. بهطورکلی، همه گونههای سالیکورنیا تحمل به شوری بالایی داشتند، ولی تفاوت قابلملاحظهای بین گونههای مختلف مشاهده شد، بهطوریکه حدآستانه تحمل تودههای خورِ مُزین، ایلخچی، مرکزی و گونههای S. europaea و S. bigelovii بهترتیب 36/14، 01/5، 46/14، 91/11 و 54/7 دسیزیمنس برمتر و حدآستانه کاهش 50 درصد جوانهزنی آنها بهترتیب 25/56، 60/51، 15/61، 69/32 و 01/27 دسیزیمنس برمتر برآورد شد.