تعیین آستانه تحمل به شوری گونه‌های سالیکورنیا با استفاده از آب خلیج‌فارس

نویسندگان

1 استادیار، مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران

2 استادیار مرکز ملی تحقیقات شوری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، یزد، ایران

doi
10.29252/aridbiom.2019.1408
چکیده

تشدید روند شورشدن منابع آب و خاک، لزوم توجه بیشتر به گونه­های شورزی را دوچندان کرده است. در این پژوهش تأثیر تنش شوری به‌صورت درصدهای مختلف (شاهد، 15، 30، 45، 60، 75، 90 و 100 درصد) از آب خلیج­فارس (58 دسی­زیمنس برمتر) بر جوانه­زنی و رشد گیاهچه گونه­های مختلف سالیکورنیا، به‌منظور تعیین آستانه تحمل به شوری و آستانه کاهش 50 درصدی در مرکز ملی تحقیقات شوری در یزد در سال 1395 بررسی شد. گونه­های مورد استفاده شامل دو گونه Salicornia europaeaو S. bigelovii به همراه سه توده بومی خورِ­ مُزین (استان بوشهر)، ایلخچی (استان آذربایجان شرقی) و مرکزی (مناطق مرکزی ایران) بود. نتایج نشان داد که میانگین جوانه­زنی گونه­ها از شوری 25 درصد آب خلیج­فارس به­طور معنی­داری کاهش یافت، ولی جوانه­زنی هیچ‌کدام از گونه­ها حتی در شوری 100 درصد آب خلیج­فارس متوقف نشد. بااین‌حال، با افزایش شوری طول گیاهچه توده خورِ­­ مُزین و گونه­های S. europaea و S. bigelovii کاهش، ولی توده­های ایلخچی و مرکزی به‌ترتیب تا شوری 45 و 60 درصد آب خلیج­فارس افزایش و پس‌ازآن کاهش یافت. به­طورکلی، همه گونه­های سالیکورنیا تحمل به شوری بالایی داشتند، ولی تفاوت قابل‌ملاحظه‌ای بین گونه­های مختلف مشاهده شد، به­طوری­که حدآستانه تحمل توده­های خورِ مُزین، ایلخچی، مرکزی و گونه‌های S. europaea و S. bigelovii به­ترتیب 36/14، 01/5، 46/14، 91/11 و 54/7 دسی­زیمنس برمتر و حدآستانه کاهش 50 درصد جوانه‌زنی آن­ها به­ترتیب 25/56، 60/51، 15/61، 69/32 و 01/27 دسی­زیمنس برمتر برآورد شد.