تأثیر تنش شوری بر صفات رویشی، ریختی و فیزیولوژیکی نهالهای استبرق (.Calotropis procera Ait)
نویسندگان
1 استادیار گروه جنگلداری مناطق خشک، دانشکده کویرشناسی، دانشگاه سمنان
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس، مازندران، نور، ایران
doi
10.29252/aridbiom.8.1.27چکیده
تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر تنش آب شور بر صفات رویشی و فیزیولوژی نهال استبرق در شرایط گلخانه انجام شد. آزمایش در 6 سطح شوری (0، 5، 10، 15، 20 و 25 دسی زیمنس بر متر) در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی به مدت 5 ماه صورت گرفت. درصد زندهمانی نهالهای استبرق در شوریهای 0، 5، 10 و 15 دسی زیمنس بر متر به ترتیب 100، 100، 6/64 و 6/22 بود؛ اما در سطوح 20 و 25 دسی زیمنس بر متر هیچ نهالی زنده نماند. بزرگترین میزان طول و حجم ریشه در تیمار شاهد دیده شد. بیشترین مقادیر فتوسنتز، هدایت روزنهای، تعرق، وزن تر و خشک ساقه و ریشه، ارتفاع نهال، قطر یقه و تعداد برگ به تیمار شاهد تعلق داشت. بالاترین میزان دمای سطح و نسبت ریشه/ساقه به ترتیب در شوریهای 15 و 25 دسی زیمنس بر متر دیده شد. بهطورکلی، یافته های این پژوهش آشکار ساخت که در شرایط مورد مطالعه، نهالهای 5 ماهه استبرق اگرچه در شوری 15 دسی زیمنس بر متر امکان زیست ضعیفی دارند، اما به شوری 10 دسی زیمنس بر متر سازگاری نسبتاً خوبی از نظر اغلبِ ویژگیهای رویشی، فیزیولوژیکی و زندهمانی نشان میدهند.