استفاده از روابط آلومتریک برای تعیین زیتوده گونه تاغ (Halloxylon ammodenderon C.A.May)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد
2 استادیار گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد
3 دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه یزد
doi
10.29252/aridbiom.8.1.37چکیده
برآورد زیتوده درختان جنگلی برای اهداف کاربردی و پژوهشی مورد توجه است. هدف این پژوهش، بررسی روابط آلومتریک برای تعیین زیتوده درختچههای تاغ در دشت یزد- اردکان است. به این منظور 20 درختچه برای قطع بهصورت تصادفی انتخاب شد. ابتدا مشخصات درختچهها از قبیل نماینده قطر یقه، ارتفاع، تعداد ساقه، قطر تاج و مساحت تاج اندازهگیری و سپس گیاهان قطع شدند. اجزای مختلف درختچه ها شامل تنه و شاخه تفکیک و توزین شد. برای تعیین نسبت وزن خشک به وزن تر، دیسکهایی از قسمتهای مختلف تنه گرفته و به آزمایشگاه منتقل شد. با استفاده از این نسبت، وزن خشک تنه و سرشاخه و در نهایت زیتوده بالای زمین محاسبه شد. تحلیل رگرسیون برای پیشبینی زیتوده درختچهها بر اساس متغیرهای اندازهگیری شده در عرصه انجام شد. نتایج نشان داد که رابطه قوی و معنیداری بین زیتوده درختچههای تاغ و نماینده قطر یقه وجود دارد. هیچکدام از مدلهای مبتنی بر تعداد ساقه معنیدار نبودند. بهترین روابط بین وزن خشک تنه با نماینده قطر یقه (82/0=2R)، وزن خشک شاخه با مساحت تاج (75/0=2R) و وزن خشک کل (زیتوده بالای زمین) با نماینده قطر یقه (84/0=2R) وجود داشت. مدلهای مبتنی بر ارتفاع و قطر تاج نیز مدلهای نسبتاً مناسبی بوده و توانستند 70-60 درصد تغییرات زیتوده را پیشبینی کنند. درمجموع میتوان گفت متغیر نماینده قطر یقه پیشبینی کننده بسیار خوبی برای زیتوده در جنگلکاریهای تاغ است. همچنین مدلهای ویژه سن، مشروط بر کافی بودن تعداد نمونه، برآورد بهتری از زیتوده گونه تاغ با خطای کمتر نسبت به مدلهای کلی ارائه میدهند.