تاثیر جهانی شدن ، ریسک کشوری و رقابتپذیری بر تابآوری اقتصادی کشورهای منتخب سند چشمانداز و گروه جیهفت
نویسندگان
1 استاد گروه اقتصاد دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد در توسعۀ اقتصادی و برنامهریزی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
3 استاد گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
10.30507/jmsp.2020.102391چکیده
حیطه فعالیت تابآوری اقتصادی را میتوان به دو بخش داخلی و خارجی تقسیم کرد.، زیرا برای دستیابی به یک اقتصاد تابآور و مقاوم، هم اصلاح ساختار اقتصادی-سیاسی-اجتماعی داخل پراهمیت است و هم برقراری روابط مناسب با دنیای خارج. لذا جهانی شدن، قدرت رقابتپذیری و میزان ریسک یک کشور در مقایسه با سایر کشورهای جهان به عنوان اساسیترین عوامل تاثیرگذار بر تابآوری اقتصادی جوامع معرفی میشود. در این راستا در مطالعه حاضر به بررسی تطبیقی رقابتپذیری (با اتکا بر بعد کارایی ـ محوری)، ریسک (اقتصادی و سیاسی) و جهانیشدن (اقتصادی، سیاسی و اجتماعی) بر تابآوری اقتصاد در کشورهای منتخب سند چشمانداز و گروه G7 در دوره 2015-2010 پرداخته شده است. بر اساس نتایج مطالعه، کشورهایی که از سطوح بالاتر رقابتپذیری و ریسک کمتر برخودارند، از وضعیت تابآوری اقتصادی بهتری بهره میبرند، به بیان دیگر رابطه میان تابآوری با توسعه کارایی به عنوان اصلیترین رکن رقابتپذیری و شاخص ریسک مثبت ارزیابی شده است. همچنین براساس نتابج تحقیق، بعد اجتماعی جهانیشدن دارای بالاترین تأثیر بر تابآوری اقتصادی است.
