هنجاریابی، روایی و اعتبار مقیاس امیدواری حوزه‌های خاص در دانشجویان ایرانی*

نویسندگان

1 دانشیار بالینی دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله (عج).

2 استاد روانشناسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی.

3 استاد روانشناسی دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تربیت معلم تهران.

4 دانش آموخته دوره دکتری روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی‌ واحد علوم و تحقیقات تهران. email: mahmadi_1362@yahoo.com

doi
چکیده

زمینه و هدف: اندازه‌گیری نقاط قوت و توانمندی‌های ذهنی انسان و سازه‌هایی که در حیطه روان‌شناسی مثبت وجود دارد نیازمند ابزارهایی می‌باشند. هدف پژوهش حاضر بررسی مشخصات روان‌سنجی مقیاس امیدواری بزرگسالان سیمپسون (1999) در دانشجویان ایرانی بود. روش پژوهش: در این تحقیق توصیفی- پیمایشی 1000 نفر دانشجو با دامنه سنی (18 تا34) و میانگین 13/5±9/23  با روش نمونه گیری خوشه‌ای طبقه‌ای از بین دانشگاه‌های مختلف انتخاب شدند و به  پرسشنامه‌های امیدواری اسنایدر، شادکامی‌آکسفورد، سرسختی روانی، ناامیدی بک، و بهزیستی روان‌شناختی ریف به همرا مقیاس امیدواری سیمپسون ( 1999)، (با اندکی تغییر) پاسخ دادند. یافته‌ها: ضرایب آلفای کرونباخ (94/0)، دونیمه کردن (85/0)، اعتبار همگرا با مقیاس‌های سرسختی (40/0)، شادکامی (64/0)،  و بهزیستی روان‌شناختی ( 47/0) اعتبار واگرا ( ناامیدی بک،25/0-)، اعتبار ملاکی (امیدواری اسنایدر، 55/0) به دست آمد که همگی در سطح 01/0< p معنی‌دار بودند. تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که مقیاس 40 سؤالی امیدواری بزرگسالان در نمونة ایرانی از پنج عامل اشباع شده است که 56 درصد واریانس مقیاس را تبیین می‌کنند. تحلیل عاملی تأییدی مرتبة دوم نشان داد پنج عامل مذکور به خوبی بر روی یک عامل اصلی بار می‌شوند و مدل شش عاملی به خوبی با داده‌ها برازش داشت (93/0 AGFI=،  037/0RMSEA=، 98/0 NFI=). نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد که‌این آزمون از اعتبار و روایی بالایی برخوردار است و قابل استفاده در سایر تحقیقات می‌باشد