تحولات سیاسی کابینه و اثرات آن بر بی ثباتی رشد اقتصادی ایران
نویسندگان
1 دکتری، دانشکده اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 پژوهشگر پسا دکتری، دانشکده اقتصاد، دانشگاه تهران
3 دکتری، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد
doi
10.30507/jmsp.2020.102264چکیده
هدف اصلی این تحقیق بررسی تحولات سیاسی کابینه و اثرات آن بر بی ثباتی رشد اقتصادی ایران در بازه زمانی 1362 تا 1391 است. بدین منظور اقتصاد ایران به دو بخش نفتی و غیرنفتی تقسیم شد. با استفاده از مفهوم همانباشتگی انگل و گرنجر، اثرات متغیرهای ریسک سیاسی، تغییر کابینه (دولت پایه، دولت سازندگی، دولت اصلاحات و دولت عدالت)، نیروی کار، حجم سرمایه و صادرات بر رشد اقتصادی واکاوی شد.نتایج بخش نفتی نشان داد دولت اصلاحات در سرمایه، نیرویکار و ریسک سیاسی بهتر از سایر دولتها عمل کرده است. همچنین دولتهای مورد بررسی در زمینه صادرات نفت مانند دولت پایه عمل کردهاند. نتایج بخش غیرنفتی گویای آن است که اثر صادرات بر رشد اقتصادی در دولت عدالت مانند دولت پایه است؛ اما در دولت سازندگی و اصلاحات اینگونه نیست. اثر نیروی کار بر رشد اقتصادی در دولت پایه معنادار نیست؛ اما در دولتهای سازندگی، اصلاحات و عدالت مثبت و معنادار است. ریسک سیاسی در دولت اصلاحات (نسبت به دولتهای دیگر) بیشترین اثر را بر رشد اقتصادی داشته است.
