پیشایندها و پیامدهای پذیرش فناوریهای هوش مصنوعی در زنجیرۀ تأمین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی ، قزوین، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی صنایع،واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی ، قزوین، ایران
3 استادیار گروه مدیریت صنعتی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران
4 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی ، قزوین، ایران
doi
10.22034/jbar.2025.21715.4449چکیده
هدف پژوهش حاضر، شناسایی و طبقهبندی پیشایندها و پیامدهای پذیرش فناوری هوش مصنوعی در زمینه بهبود و تقویت زنجیرۀ تأمین با استفاده از رویکرد فراترکیب است. در این مطالعه، پژوهشگر نتایج و یافتههای پژوهشگران قبلی را با استفاده از رویکرد مرور نظاممند و فراترکیب، تحلیل و عوامل مؤثر را با اجرای هفت مرحله روش ساندلوسکی و باروسو کدگذاری و تحلیل نموده است. دادههای مورد نیاز با جستجوی نظاممند پایگاههای علمی معتبر داخلی و خارجی گردآوری گردید. شناسایی پیشایندها و پیامدهای پذیرش فناوری هوش مصنوعی، منتهی به یک مدل مفهومی شامل ۲ دسته، ۱۶ عامل و ۱۲۱ مولفه طبقهبندی شد. نتایج فراترکیب نشان داد که در میان پیشایندها، بالاترین فراوانی مربوط به عوامل سازمانی و عوامل محیطی، و در میان پیامدها، بالاترین فراوانی مربوط به پیامدهای سازمانی و پیامدهای زنجیرۀ تأمین میباشد. این بدان معناست که به منظور توسعه و تقویت پذیرش اثربخش هوش مصنوعی در زنجیرۀ تأمین، علاوه بر توجه به علل و عوامل مختلف، میبایست تمرکز ویژهای بر عوامل سازمانی و عوامل انسانی (به مثابه دو عنصر اساسی شکلدهندۀ سیستمهای سازمانی) صورت پذیرد. از سوی دیگر، نتایج نشان داد که محدودیتهای مطالعاتی قابل توجهی در زمینه پیشایندهای اقتصادی/مالی و پیامدهای دانشی/اطلاعاتی و نیز پیامدهای منابع انسانی و نیروی کار در پیشینه وجود دارد که این به معنای محدودیت دانش موجود در این حیطهها میباشد. از این رو به منظور توسعۀ قلمرو دانش در حیطه پذیرش زنجیرههای تأمین مبتنی بر هوش مصنوعی نیاز است تا مطالعات آتی بر انجام پژوهش در این حیطهها متمرکز گردند.