بهینه‌سازی برنامه‌ریزی تولید بلندمدت در روش استخراج تخریب در طبقات فرعی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، دانشکده معدن و متالورژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر،

2 دانشیار، دانشکده معدن و متالورژی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

3 استادیار، دانشکده مهندسی معدن، دانشکده فنی دانشگاه تهران

doi
10.22034/ijme.2020.122373.1790
چکیده

برنامه‌ریزی تولید در معادن زیرزمینی همچنان یک فرآیند طراحی دستی است و ابزارهای مناسب برای تهیه برنامه‌ریزی تولید بهینه برای این معادن وجود ندارد. دستیابی به نتیجه بهینه واقعی از طریق برنامه‌ریزی دستی به دلیل پیچیدگی معادن زیرزمینی و مشکلات برنامه‌ریزی تولید در این معادن امری غیرممکن است. با توجه به افزایش روز افزون مصرف مواد معدنی از یک طرف و افزایش عمق ذخایر معدنی از طرف دیگر، تلاش برای دستیابی به روش‌های جامع بهینه‌سازی برنامه‌ریزی تولید در معادن زیرزمینی و به ویژه روش‌های استخراج بزرگ مقیاس با آهنگ تولید بالا اجتناب‌ناپذیر است. از بین روش‌های استخراج زیرزمینی، روش استخراج تخریب در طبقات فرعی روشی متداول برای استخراج سنگ‌های سخت با آهنگ تولید بالا است و مطالعات بسیار محدودی در زمینه برنامه‌ریزی تولید بلندمدت برای این روش وجود دارد. در این مقاله، برای بهینه‌سازی برنامه‌ریزی تولید روش استخراج تخریب در طبقات فرعی، یک مدل جدید ریاضی با هدف بیشینه کردن ارزش خالص فعلی (NPV) ارایه شده است. محدودیت‌های فنی و اجرایی روش استخراج تخریب در طبقات فرعی مانند محدودیت‌های بازکننده‌ها و آماده‌سازی‌ها، ظرفیت تولید، هندسه طبقات فرعی و دسترسی به ذخیره در این مدل منظور شده‌اند. مدل ارایه شده بر روی یک مدل بلوکی اقتصادی اجرا و حداکثر NPV تعیین شد. مقایسه نتایج به دست آمده با نتایج حاصل از روش برنامه‌ریزی دستی، افزایش قابل توجهی در NPV عملیات معدنکاری را نشان می‌دهد.