اثر بخشی گروه درمانی انسان گرایانه – وجودی بر کاهش ناامیدی، تکانشگری و علائم پارانوئیدی و تجزیه ای وابسته به استرس در اختلال شخصیت مرزی
نویسندگان
1 دانشجوی دانشگاه علامه طباطبایی
2 هیئت علمی دانشگاه محقق اردیلی
doi
10.22054/jcps.2011.5798چکیده
پژوهش های اخیر حاکی از آن است که بررسی مشکلات روانی زندانیان و ارائه خدمات در زمینه بهداشت روان به آنها از جمله دغدغه های روان شناسان و روان پزشکان بوده است. با توجه به گستردگی میزان ناهنجاری های روانی و اختلالات شخصیت زندانیان در مقایسه با جمعیت عادی، ضرورت توجه به روان درمانی برای این افراد بیش از پیش مشخص می شود هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی گروه درمانی انسان گرایانه – وجودی بر کاهش علائم اختلال شخصیت مرزی زندانیان می باشد. نمونه مورد مطالعه شامل 34 نفر زندانی مرد بود که به شیوه نمونه گیری تصادفی از بین 105 نفر زندانی مبتلا به اختلال شخصیت مرزی زندان مرکزی شهرستان بجنورد انتخاب شدند. بر طبق نتایج این پژوهش گروه درمانی انسان گرایانه – وجودی می تواند به عنوان شیوه درمانی انتخابی جهت درمانی افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی به کار گرفته شود.