اصلاح مدار فرآوری سنگ آهن با هدف فرآوری نمونه گوگرد بالا با استفاده از آسیاکنی مجدد کارخانه خط 4 گلگهر
نویسندگان
1 گروه مهندسی معدن، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران
2 پژوهشگر ارشد فرآوری شرکت معدنی و صنعتی گلگهر،
3 باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران،
doi
10.22034/ijme.2021.131943.1823چکیده
امروزه یکی از چالشهای بسیار مهم در صنایع معدنی، فرآوری کانسارهای پیچیده است. در فرآوری سنگ آهن، فرآوری ماده معدنی با محتوای گوگرد بالا چالش بسیار مهمی است. از اینرو اصلاح مدارهای فرآوری برای پرعیارکنی گونه با گوگرد بالا ضروری است. در این پژوهش، به کارگیری آسیاکنی مجدد در مدار فرآوری سنگ آهن با هدف کاهش ابعاد ذرات و در نتیجه بهبود کیفیت کنسانتره در کارخانه خط 4 شرکت معدنی و صنعتی گلگهر مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور استفاده از دو طرح چیدمان مدار شامل استفاده از آسیاکنی مجدد پس از جداکنندههای مغناطیسی شدت بالا (رافر، کوبر) و شدت پایین (ریکلینر) مطالعه شد. برای ارزیابی نتایج دو طرح چیدمان مدار، عیار آهن و گوگرد، بازیابی وزنی و بلین کنسانتره در نظر گرفته شد. همچنین تاثیر ابعاد ذرات در بازههای ابعادی با d80 معادل با 38، 45، 63 و 80 میکرون در دو چیدمان مورد بررسی قرار گرفت تا ابعاد ذرات بهینه مشخص شود. نتایج نشان داد که ابعاد ذرات مطلوب برای کاهش محتوای گوگرد 80-63+ میکرون است. همچنین در صورت استفاده از آسیای مجدد پس از کوبر عیار آهن، بازیابی وزنی و بلین بالاتری بدست میآید و عیار گوگرد در محدوده مجاز خواهد بود درحالی که با استفاده از آسیای مجدد پس از ریکلینر عیار گوگرد کمتری حاصل میشود.