اثر نابرابری بر رشد از کانال سرمایه‌انسانی: مطالعه موردی ایران

نویسندگان

1 دکترای علوم اقتصادی، دانشیار، گروه علوم اقتصادی، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

2 دانشجوی دکترا، گروه علوم اقتصادی، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، پردیس بین‌الملل، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

3 دکترای اقتصاد توسعه، دانشیار، گروه علوم اقتصادی، دانشکده علوم اداری و اقتصادی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.

4 دکترای اقتصاد بین‌الملل، دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

doi
10.32598/JMSP.6.4.620
چکیده

یکی از عوامل مهم تأثیرگذار در رابطه نابرابری و رشد اقتصادی، سرمایه ‌انسانی است. بسته به مقدار انباشت سرمایه انسانی در یک کشور، چگونگی تأثیرگذاری نابرابری بر رشد اقتصادی متفاوت خواهد بود. بی‌توجهی به این مقوله در مطالعات نظری و تجربی باعث ایجاد خطای تصریح الگو و دستیابی به نتایج پراکنده و متناقضی خواهد شد که در مطالعات داخلی نیز به آن توجه نشده است. در این مطالعه تأثیرگذاری نابرابری بر رشد در ایران و در سطوح مختلف سرمایه انسانی، با استفاده از داده‌های سری زمانی مربوط به سال‌های 1348 تا 1393 بررسی شده است. الگوسازی داده‌ها بر اساس روش رگرسیون آستانه‌ای است که نسبت به سایر روش‌های تخمین، برآوردهای سازگارتری ارائه می‌کند. نتایج حاصل از برآورد الگو نشان می‌دهد در ایران، تأثیرگذاری نابرابری درآمد بر رشد اقتصادی همواره منفی بوده است، اما تأثیر منفی نابرابری بر رشد اقتصادی همگام با بلوغ اقتصاد و افزایش سطح سرمایه انسانی کاهش می‌یابد، همچنین تأثیرگذاری توأمان سرمایه فیزیکی و سرمایه انسانی بر رشد اقتصادی، همگام با افزایش سطح سرمایه انسانی در مراحل بلوغ اقتصاد افزایش می‌یابد. طبقه‌بندی : I24, I25,O47, P46, D31