برآورد شاخصهای آسیبپذیری و تابآوری در اقتصاد ایران
نویسندگان
1 دکترای اقتصاد، استادیار، گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد بانکداری اسلامی، گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد اقتصاد اسلامی، گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
4 کارشناسی ارشد اقتصاد اسلامی، گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.
doi
10.32598/JMSP.6.3.434چکیده
هدف اساسی این مقاله، ارائه روشی برای تحلیل و اندازهگیری شاخص آسیبپذیری و تابآوری در اقتصاد ایران است. تابآوری اقتصادی، توانایی پرورشیافته اقتصاد برای بهبود یا تعدیل اثر شوکهای منفی در برابر چیزی است که ممکن است در اقتصاد نمایان شود. مقاله حاضر، چهار جنبه ثبات اقتصاد کلان شامل کارایی بازار اقتصاد خرد، حکومت و توسعه اجتماعی و شاخص تابآوری و آسیبپذیری اقتصادی ایران را در دوره 1395-1375 بررسی میکند. شاخصهای برآوردشده در این پژوهش براساس متغیرهای منتخب الگوی برجیلیو و همکاران است. نتایج این بررسی نشان میدهد طی سالهای 1375 تا 1383 و نیز 1385 تا 1393 و 1395 خالص تابآوری منفی بوده، اما در سالهای 1384 و 1394، این شاخص مثبت است. مهمترین دلیل مثبت بودن این شاخص در این سال، حکمرانی خوب و توسعه انسانی بوده است. همچنین، در سالهای 1385 تا 1393 خالص تابآوری منفی شده و طی چند سال اخیر هر دو شاخص آسیبپذیری و تابآوری افزایش یافتهاند، اما شاخص آسیبپذیری بیشتر از شاخص تابآوری بوده که نشاندهنده افزایش درجه آسیبپذیری در اقتصاد ایران است.طبقهبندی : CO1،C23