تبین نقش دهیاران زن در توانمندسازی زنان در نواحی روستایی (مطالعه موردی: نواحی روستایی شهرستان اصفهان)
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.30465/ws.2025.49394.4167چکیده
زنان با اینکه نیمی از جمعیت روستایی را تشکیل داده و از پتانسیلهای زیادی برای مشارکت در فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی برخوردار هستند؛ اما بیتوجهی به ارتقای ظرفیت و توانمندسازی آنها، چالشهای فراوانی برای زنان روستایی و توانمندی آنها ایجاد نموده است. هدف این پژوهش تحلیل نقش دهیاران زن در ارتقای توانمندسازی زنان در نواحی روستایی شهرستان اصفهان است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش از نوع مطالعه توصیفی _تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات نیز پیمایشی است. جامعه مطالعاتی شامل 171 نفر از روستاییان زن (اعم از دهیار، کارمند و روستاییان) است که به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و در تکمیل پرسشنامهها مشارکت نمودند. برای تجزیه و تحلیل دادهها و اطلاعات از SPSS و روش معادلات ساختاری (Smart PLS) بهره گرفته شده است. بر اساس نتایج آزمون معادلات ساختاری PLS متغیر توانمندی بهداشتی با ضریب تاثیر کل (523/1) بیشترین تاثیر را داشته است و سپس به ترتیب مولفههای توانمندی اقتصادی (256/1)، توانمندی فرهنگی (895/0)، توانمندتوانمندی کالبدی (687/0)، توانمندی اجتماعی (622/0) و توانمندی روان شناختی (160/0) موثر بر توانمندسازی زنان میباشند.