مطالعه پدیدارشناسی موانع اشتغال زنان دارای معلولیت شهرستان خرمآباد
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)، بروجرد، ایران
2 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)، بروجرد، ایران
3 دانشجوی دکتری رشته جامعهشناسی اقتصادی و توسعه، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
10.30465/ws.2025.50993.4315چکیده
هدف پژوهش حاضر شناسایی موانع اشتغال زنان دارای معلولیت در شهرستان خرمآباد است. روش پژوهش حاضر از نوع کیفی و پدیدارشناسی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زنان دارای معلولیت شهرستان خرمآباد بوده است. در بخش نمونهگیری، با استفاده از نمونهگیری هدفمند، دادههای پژوهش با 28 مصاحبه با زنان دارای معلولیت به اشباع نظری رسید. به منظور جمعآوری اطلاعات از مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده شده است، همچنین برای تحلیل یافتهها از نرمافزار مکسکیودیاِی و تحلیل تِماتیک و کدگذاری استفاده شده است. در نهایت یافتههای پدیدارشناختی مبتنی بر تجربه زیسته زنان دارای معلولیت شهرستان خرمآباد نشان داد که یازده ریشه و بٌنمایه اساسی به عنوان موانع اشتغال زنان دارای معلولیت این شهرستان وجود دارد که عبارتند از: بٌنمایههای مسائل روانی و فردی، ناکارآمدی سازمانی، آموزش نامناسب، فضاسازی اجتماعی نامناسب، تبعیض و نابرابری، داغ ننگ، اقلیتشدگی و اِنزوای اجتماعی، ناکارآمدی نهاد خانواده، فقدان امنیت اجتماعی، ضعف انجمنهای حمایتکننده و فرسایش سرمایه اجتماعی. هر کدام از عوامل یاد شده به صورت مستقیم و غیرمستقیم اشتغال زنان دارای معلولیت را تحت تأثیر قرار داده و زیست زنان دارای معلولیت شهرستان خرمآباد را با چالش اساسی مواجه کردهاند.