نقش میانجی رهبری معنوی بر رابطهی خودکارآمدی ورزشی و تعهد حرفهای درمعلمان تربیتبدنی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه
2 دانشجوی دکتری رفتار حرکتی- یادگیری حرکتی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ارومیه
3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه خوارزمی تهران
4 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
چکیده
هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی روابط بین خودکارآمدی ورزشی و رهبری معنوی با تعهد حرفهای در میان معلمان تربیتبدنی میباشد. روش پژوهش، توصیفی- همبستگی است. جامعهی آماری پژوهش کلیهی معلمان تربیت بدنی شهرستان پارسآباد مغان میباشد که بر اساس آمار 119 نفر بوده و با استفاده از روش سرشماری، تمامی آنها برای پاسخگویی به پرسشنامهها انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه تعهد حرفهای معلمان ابمیر (1990)، رهبری معنوی فرای و همکاران (2005) و پرسشنامه بررسی عادات تمرینی و خودکارآمدیسالیس و همکاران (1988) میباشد که روایی و پایایی آنها بررسی و تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافتهها حاکی از آن بودند که بین خودکارآمدی ورزشی معلمان با احساس رهبری معنوی آنان رابطهی معناداری وجود دارد ولی رابطهی بین خودکارآمدی ورزشی با تعهد حرفهای معنادار نبود. همچنین نقش میانجی رهبری معنوی در رابطهی بین خودکارآمدی ورزشی و تعهد حرفهای نیز مورد تأیید قرار گرفت.