نقد علمیِ ادبیات زنانۀ نُتَیلَه راشِد در گفتمان استعمارپژوهیِ فرهنگی جامعۀ عربی مصر

نویسندگان

1 استادیار پژوهشکده تمدن اسلامی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران، ایران

doi
10.30465/ws.2024.47723.4024
چکیده

ادبیات استعمارپژوهی فرهنگی در جامعۀ عربی مصر، که برخاسته از عمق جان، تجربه، و حیات زیستۀ نخبگان و زنان اندیشمند و متعهدِ عرب است؛ درواقع از ارکان رکین دانش بومی و غیراقتباسی جامعۀ مصری تلقی می شود که از یک سو بیانگر تجارب زیسته زنان مصری است که در دامان استعمار و بطن جامعۀ بحران زده مصر، با ملت خویش و آلام ایشان زیستند و از سویی دیگر همچنان در چالش و نزاع مستقیم با استعمارگران، بر ضدّ آنان قلم می زنند و در راستای روشنگری و تبیین تبعاتِ خروجِ ظاهری استعمار از بلاد عربی و اعطای استقلال سیاسی وهم انگیز به دولت-های عربی می‌کوشند. یکی از این زنانِ اندیشمند و متعهد عرب، نُتَیلَه راشد (1934-2012م.) است که جستار پیش-رو با روش تاریخی ـ انتقادی و رویکرد توصیفی ـ تحلیلی و هدف نیل به دانش و معرفت افزون در حوزۀ استعمارپژوهیِ عربی، به مقولۀ پارادایم فرهنگی گفتمان استعمار در تفکر و ادبیات زنانۀ راشد می پردازد و سعی دارد به پرسش چگونگی بازتاب مؤلفه‌ها و مصادیق پارادایم فرهنگی استعمارپژوهی با تمرکز بر اثر پژوهشی راشد به نام «حکایه کفاح ضدّ الاستعمار» ‌پاسخ دهد.