تأثیر بازیوارسازی بر قصد تعامل و نگرش نسبت به برند
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه ولیعصر (عج) رفسنجان، رفسنجان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد حسابداری، دانشگاه پیامنور مرکز کرمان، کرمان، ایران
3 استادیار گروه علوم اجتماعی و اقتصاد، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/jbar.2023.17123.4039چکیده
توسعه برنامههای کاربردی متعدد با ویژگیهای بازی به روند جدید بازیوارسازی منجر شده است. با وجود این روند روبهرشد و نقش بالقوه بازیوارسازی، مبانی نظری بازاریابی فاقد مدلهایی است که استفاده از بازیوارسازی را در زمینه بازاریابی، ادراک مشتریان و تأثیر آن بر نگرش نسبت به برند توضیح دهند. در این پژوهش بر مبنای مدل پذیرش فناوری، مدلی برای بررسی اثرات بازیوارسازی بر قصد تعامل مشتریان با فرآیند بازیوارسازی و نگرش آنها نسبت به برند ارائه میشود. تحقیق حاضر از منظر هدف، کاربردی و با توجه به نحوه گردآوریدادهها، توصیفی- پیمایشی است. برای جمعآوری دادهها پرسشنامه استاندارد بهکار برده شد که روایی آن از طریق روایی صوری و پایایی آن نیز با آلفای کرونباخ محاسبه گردید. از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزار لیزرل برای تجزیه و تحلیل دادهها استفاده شد. جامعه آماری در این پژوهش کابران جوان نرمافزارهای کاربردی پرداخت موبایلی که از بازیوارسازی استفاده کردهاند، در شهر کرمان بود. حجم نمونه به تعداد 392 نفر تعیین و برای انتخاب نمونه از روش نمونهگیری در دسترس استفاده شد. نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد که سودمندی درک شده، سهولت استفاده درک شده، تأثیر اجتماعی درک شده و لذت درک شده به طور مثبت بر قصد افراد برای تعامل و نگرش نسبت به برند در زمینه بازاریابی بازیوارسازی تأثیرگذار است. همچنین نتایج این مطالعه حاکی از تأثیر مثبت قصد تعامل بر نگرش نسبت به برند بود.