تحلیل عوامل مؤثر بر فقر خانوارهای شهری با توجه به سطوح ثروت غیرمنقول در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه مازندران
2 دانشیار گروه اقتصاد دانشگاه مازندران
3 کارشناس ارشد علوم اقتصادی دانشگاه مازندران
doi
10.22034/ecoj.2022.51412.3050چکیده
فقر خانوار از جمله عواملی است که از توسعهیافتگی جوامع جلوگیری میکند. فقر از طریق بعد اقتصادی و اجتماعی اثر مخرب بر جامعه دارد. جهت مقابله با این پدیده، شناسایی و بررسی عوامل مؤثر بر آن حائز اهمیت است. با توجه به سطح ثروت خانوارها، نوع اثر عوامل و شدت تأثیرگذاری آنها بر فقر متفاوت باشد؛ هدف از این پژوهش ، تحلیل اثرگذاری هر یک از عوامل بر احتمال فقر در سطوح مختلف ثروت است. بدین منظور با بهرهگیری از ریز دادههای طرح هزینه و درآمد خانوارهای شهری در سال 1399 و بر پایه روش 66 درصد میانگین سرانه مخارج خانوار در هر استان، خانوارهای فقیر از غیر فقیر جدا شدند. همچنین خانوارهای هر استان، در یکی از سه گروه تعریفشده از ثروت جای گرفتند. نتایج حاصل از برآورد الگوی پژوهش بر مبنای دادههای شبه تابلویی و به روش اثرات تصادفی در رگرسیون لجستیک در سه سطح از ثروت حاکی از آن است که در رده میانی ثروت که بیشترین میزان از خانوارها را در خود جایداده است، سن، تحصیلات و مرد بودن سرپرست خانوار اثر معکوس و مجذور سن، تأهل سرپرست و بُعد خانوار اثر مستقیم بر احتمال فقر دارد. با افزایش در سطح ثروت خانوارها، از شدت اثرگذاری مطلوب تحصیلات بر احتمال فقر خانوار کم میشود. همچنین اثر نامطلوب بُعد خانوار بر احتمال فقر در حرکت از ردههای پایینی به ردههای بالایی ثروت کمرنگتر میشود. کمینهی احتمال فقر در سنین بالاتری نمایان خواهد شد. تأهل سرپرست در هر دو رده ثروت، اثر معناداری بر احتمال فقر خانوارها ندارد.