جایگاه و نقش سیاست گذاری در کاوش و بهره برداری از فضای ماورای جو
نویسندگان
1 دانشآموخته دورهی دکتری حقوق بینالملل عمومی، دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشگاه تهران
doi
چکیده
سیاستگذاری فضایی، فرایند تصمیمسازی یا تصمیمگیری در خصوص خط مشیها و کاربست رهنمودهای عمومی یک دولت یا گروهی از دولتها برای کاوش و بهرهبرداری از فضای ماورای جو است. اثر مؤلفههای سیاسی بر کاوش و بهرهبرداری از فضای ماورای جو بر کسی پوشیده نیست؛ رقابت راهبردی دو ابرقدرت میانهی قرن بیستم و اولویتبندی کاوش فضا برای دستیابی به برتری سیاسی و ایدئولوژیک از سوی آنان موجبات رشد و شکوفایی صنعت فضایی را فراهم کرد. اما سیاستهای فضایی کشورهای پیشرو و فعالان تازه وارد عرصهی فضا در قرن حاضر به چه ترتیب و در چه قالبی سامان یافته است؟ گذشته از این، در مقالهی حاضر سیاستگذاری فضایی در جمهوری اسلامی ایران که در برخی از اسناد بالادستی از جمله سند جامع توسعهی هوافضا، نقشهی جامع علمی کشور، قانون برنامهی پنجسالهی پنجم و سیاستهای کلی برنامهی ششم توسعه به طور مستقیم و غیرمستقیم مورد توجه قرار گرفته است، بررسی و تحلیل میشود.