زنان ایرانی و سپهر سیاست (فهم امر سیاسی و برساخت سوژگی سیاسی زنانه)
نویسندگان
1 دکترای جامعه شناسی سیاسی، دانشکدة علوم اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی، مدرس دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشیار گروه مطالعات زنان، دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانشیار گروه جامعه شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.30465/ws.2023.44663.3809چکیده
زنان از مهمترین نیروهای اجتماعیاند که میتوانند در عرصه سیاست، سوژگی داشته باشند. اما امکان یا امتناع این سوژگی بسیار متأثر از ذهنیت آنها به این حوزه است. هدف مقاله بررسی فهم زنان از امر سیاسی و برساخت سوژگی سیاسی از منظر آنهاست. به منظور نیل به هدف تحقیق از روش تحلیل مضمون و تکنیک مصاحبه فردی (35 نفر) و در مصاحبه گروههای کانونی (4 گروه) از زنان تهرانی 25 ساله به بالا و دارای مدرک لیسانس و بالاتر استفاده شد. در پاسخ به سوال اول تمهای لکنت جنسیتی امر سیاسی، تنشمندی سپهر سیاسی، الیناسیون جنسیتی در امر سیاسی و اخلاق گریزی میدان سیاست و سوال دوم نیز تمهای حضور عقیمانه زنان در عرصه قدرت، زنان به مثابه نیمکت نشین میدان قدرت، طرد زنانگی در سوژگی سیاسی و مختصات سیاستورزی زنانه استخراج گردید. نتایج پژوهش حاکی از این نکات بود: 1. امر سیاسی جنسیتی در جامعه ایران تابعی از امر سیاسی در کلیت اجتماعی است. 2. با توجه به در هم تنیدگی امر سیاسی و امر جنسیتی در تجربه زنان، نمیتوان کنشگری سیاسی زنان را بدون حساسیتهای جنسیتی فهم کرد. 3. محوریت مردان در تجربه سیاسی باعث میشود که موضوعات و تجربه زنانه در مناسبات و مناقشات سیاسی طرد شوند.