ارزیابی جواز مداخله قانونی در حق سوادآموزی بزرگسالان از منظر حقوق اسلام و اسناد بینالمللی حقوق بشر
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه قم، قم، ایران.
doi
10.22091/csiw.2025.11500.2598چکیده
سوادآموزی بزرگسالان بهعنوان مصداقی از حق آموزش، یکی از حقوق بنیادین بشر به شمار میرود. نظر به آنکه در رابطه با حق آموزش جز در موارد خاص مانند تحصیلات ابتدایی، اجبار لحاظ نگردیده است، مسئلهای که با لحاظ بحران بیسوادی، قابل طرح است، نگاه تکلیفمدارانه به حق سوادآموزی و جواز مداخله قانونی نسبت به آن است. علیرغم ضرورت بررسی این امر تاکنون پژوهشی مستقل در رابطه با آن، صورت نپذیرفته؛ لذا مقاله حاضر به شیوه توصیفیتحلیلی درصدد تبیین جواز مداخله قانونی در حق سوادآموزی بزرگسالان بر مبنای قانون اسلام و اسناد بینالمللی حقوق بشر است. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که نخست، در قانون اسلام، جواز مداخله قانونی متکی بر قواعدی چون لاضرر، تقدم مصالح عامه، نفی سبیل و وجوب حفظ نظام است. دوم، علیرغم اولویت رویکرد تشویقی در مواجهه با معضل بیسوادی، بر فرض مهیا بودن بستر مناسب از سوی حاکمیت، نگاه تکلیفمدارانه به امر سوادآموزی و اتخاذ رویکرد تنبیهی نسبت به آن شرعاً موجه خواهد بود. سوم، در اسناد بینالمللی حقوق بشر، نص ماده 13 میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و ظاهر موادی چون ماده 29 اعلامیه حقوق بشر، ماده ۴ میثاق بینالمللی حقوق اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی و ماده ۱۵ میثاق مزبور دلالت بر جواز مداخله قانونی در امر سوادآموزی دارد.