شناسایی و تبیین ابعاد مؤثر بر دورکاری هوشمند: مدل کاری انعطاف پذیر در دوران بحران بیماری کووید 19 و فراتر از آن
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشگاه پیام نور، تهران
2 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران
doi
10.52547/irphe.28.2.197چکیده
یکی از مدلهای جدید انجام دادن کار و فعالیتها در عصر حاضر، بهره گیری از دورکاری هوشمند است که به عنوان یک روش جدید برای انجام کار شناخته شده است. کار هوشمند روشی برای چابکتر شدن سازمان و مقابله با تغییرات روزافزون بازار و بحرانهای مختلف است. نمونه بارز از بحران های کنونی بیماری همهگیر کووید 19 است که کار میلیونها نفر را در سرتاسر جهان به منظور فاصلهگذاری اجتماعی به خانههای افراد منتقل کرده است. این بیماری اثرهای جدی بر نیروی کار و بهطورکلی، اقتصاد کشورها داشته است. در این شرایط نمی توان با قطعیت پیشبینی کرد که چه زمانی اقتصاد دوباره سر پا خواهد شد. استفاده از مدلهای کاری انعطاف پذیر بخش مهمی از راهبردها در برابر چالش های پیش رو از جمله بحران کووید 19 هستند. در مطالعه حاضر ابعاد مؤثر بر دورکاری هوشمند به عنوان یک الگوی کاری انعطاف پذیر شناسایی و تبیین شد. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نوع پژوهش های توصیفی- پیمایشی بود. جامعه آماری کلیه کارکنان و اعضای هیئت علمی دانشگاه پیام نور کشور بودند و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 385 نفر محاسبه شد. گردآوری داده ها با ابزار پرسشنامه صورت گرفت. فرضیه ها از طریق تحلیل عاملی تأییدی بررسی قرار و برای تجزیه و تحلیل مدل از روش مدلسازی معادلات ساختاری و تحلیل عامل اکتشافی و نرمافزارهایSPSS 22 و8.8 Lisrel استفاده شد. بر اساس داده ها ابعاد دورکاری هوشمند در هشت بعد بهره وری، فناوری، فردی، ارتباطات و همکاری، سازمانی، اجتماعی، مدیریتی و خانواده و زندگی شناسایی و دسته بندی شدند. ارائه راهکارهای مؤثر کار هوشمند، افزایش انعطاف پذیری سازمان ها، بالا بردن مهارتها و کشف مسیرهای تازه و داشتن نگاه میان رشته ای میتوانند در کمک به کلیه سازمان ها برای برونرفت از این بحران نقش چشمگیری داشته باشند.