فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

امروزه توسعه انواع گردشگری از مهم‌ترین موضوعات تحقیق در گستره علم جغرافیای انسانی است؛ زیرا صنعت گردشگری از یک سو تنوع گسترده‌ای دارد و از سویی دیگر می‌تواند آثار مثبت عمیقی را در ابعاد مادی و معنوی زندگی انسان و فضاهای جغرافیایی داشته باشد. در کنار ساختارهای مدیریتی و پیش‌نیازهای کالبدی و مادیِ لازم برای توسعه گردشگری، یکی از مهم‌ترین عواملی که می‌تواند آثار مثبت و منفی را بر توسعه گردشگری در یک کشور بگذارد، الگوی ناظر بر نظام گردشگری آن کشور است. گردشگری حلال؛ الگویی رفتاری- عملکردی است که ارزیابی تأثیرات آن بر انواع گردشگری کشور ایران، هدف تحقیق حاضر هست. ماهیت تحقیق بنیادی بوده و از نوع توصیفی- تحلیلی است. روش گردآوری داده‌ها؛ پیمایشی با استفاده از ابزار پرسشنامه خبرگان است. جامعه مورد نظر شامل 25 نفر از اساتید گردشگری دانشگاه‌های شهر تهران بوده است. روش‌ تحلیل داده‌ها، استفاده از مدل جمع وزنی WSMبوده و برای وزن‌دهی به شاخص‌ها از ضریب آنتروپی شانون استفاده شده است. یافته‌های پژوهش گویای آن است که الگوی گردشگری حلال می‌تواند بر توسعه، کارایی و اثربخشی هر یک از انواع گردشگری کشور تأثیرات متفاوتی بگذارد، به‌گونه‌ای که برای برخی از انواع گردشگری به عنوان محرک و مشوق توسعه و برای برخی دیگر به عنوان مانع و محدودیت عمل می‌کند. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که الگوی حلال می‌تواند منجر به توسعه برخی از انواع گردشگری مانند گردشگری مذهبی، فرهنگی، تاریخی، پزشکی و اکوتوریسم شود در حالیکه عامل محدودکننده‌ای برای گردشگری تفریحی، دریایی و گردشگری ماجراجویانه محسوب شود.