شناسایی و رتبه بندی موانع سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران: کاربرد روش دلفی فازی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی دانشگاه لرستان
2 دانشآموخته دکتری اقتصاد دانشگاه اصفهان
3 دانشجوی دکترای اقتصاد دانشگاه اصفهان
doi
10.22034/ecoj.2022.52564.3084چکیده
در بسیاری از کشورها از جمله کشورهای در حال توسعه به دلایل مختلفی نظیر بهینه نبودن میزان پساندازهای داخلی، خروج سرمایه و یا به طور کلیتر دسترسی به منابع سرمایهای متنوع، دولتمردان را بر آن داشته تا به سرمایهگذاری مستقیم خارجی نگاه ویژهای داشته باشند. بر این اساس هدف پژوهش حاضر شناسایی و رتبهبندی موانع سرمایهگذاری مستقیم خارجی میباشد. جامعه آماری مطالعه سرمایهگذاران خارجی، اساتید دانشگاه و کارشناسان مرکز خدمات و سرمایهگذاری وزارت امور اقتصادی و دارایی بوده و برای تعیین نمونه 39 نفری از روش نمونهگیری غیرتصادفی هدفمند استفاده شده است و با توجه به بهرهگیری از روش دلفی فازی، حجم نمونه تا رسیدن به اشباع نظری ادامه پیدا میکند. برای گردآوری دادهها از مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه استفاده شده و روش تحلیل دادهها تکنیک دلفی فازی بوده و برای تجزیه و تحلیل دادهها از نرم افزار SPSS کمک گرفته شده است. نتایج نشان میدهد که عدم همسویی منافع سرمایهگذاران خارجی و منافع مقامات دولتی و دستاندرکاران مرتبط با موضوع سرمایهگذاری خارجی در داخل کشور، وجود عدم اطمینان در فضای سرمایهگذاری، بالا بودن هزینههای مبادله و نبود وحدت نظر و هماهنگی بین مسئولین در تعیین اولویتهای جامعه از مهمترین موانع سرمایهگذاری خارجی در کشور هستند. لذا در راستای جذب سرمایهگذاری خارجی، دولت باید با اولویت بخشیدن به این نوع سرمایهگذاری در قوانین کاربردی نافظ و شفاف، ابتدا نااطمینانیها را کاهش داده و فضای مطمئن برای سرمایهگذاران خارجی ایجاد نماید، آن گاه با حذف موانع دست و پا گیر در محیط کسب و کار هزینههای مبادله را کاهش دهد.