شناسایی و رتبه بندی موانع سرمایه گذاری مستقیم خارجی در ایران: کاربرد روش دلفی فازی

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت بازرگانی دانشگاه لرستان

2 دانش‌آموخته دکتری اقتصاد دانشگاه اصفهان

3 دانشجوی دکترای اقتصاد دانشگاه اصفهان

doi
10.22034/ecoj.2022.52564.3084
چکیده

در بسیاری از کشورها از جمله کشورهای در حال توسعه به دلایل مختلفی نظیر بهینه نبودن میزان پس­اندازهای داخلی، خروج سرمایه و یا به طور کلی­تر دسترسی به منابع سرمایه­ای متنوع، دولتمردان را بر آن داشته تا به سرمایه­گذاری مستقیم خارجی نگاه ویژه­ای داشته باشند. بر این اساس هدف پژوهش حاضر شناسایی و رتبه­بندی موانع سرمایه­گذاری مستقیم خارجی می­باشد. جامعه آماری مطالعه سرمایه­گذاران خارجی، اساتید دانشگاه و کارشناسان مرکز خدمات و سرمایه­گذاری وزارت امور اقتصادی و دارایی بوده و برای تعیین نمونه 39 نفری از روش نمونه­گیری غیرتصادفی هدفمند استفاده شده است و با توجه به بهره­گیری از روش دلفی فازی، حجم نمونه تا رسیدن به اشباع نظری ادامه پیدا می­کند. برای گردآوری داده­ها از مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه استفاده شده و روش تحلیل داده­ها تکنیک دلفی فازی بوده و برای تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم افزار SPSS کمک گرفته شده است. نتایج نشان می­دهد که عدم همسویی منافع سرمایه­گذاران خارجی و منافع مقامات دولتی و دست­اندرکاران مرتبط با موضوع سرمایه­گذاری خارجی در داخل کشور، وجود عدم اطمینان در فضای سرمایه­گذاری، بالا بودن هزینه­های مبادله و نبود وحدت نظر و هماهنگی بین مسئولین در تعیین اولویت­های جامعه از مهمترین موانع سرمایه­گذاری خارجی در کشور هستند. لذا در راستای جذب سرمایه­گذاری خارجی، دولت باید با اولویت بخشیدن به این نوع سرمایه­گذاری در قوانین کاربردی نافظ و شفاف، ابتدا نااطمینانی­ها را کاهش داده و فضای مطمئن برای سرمایه­گذاران خارجی ایجاد نماید، آن گاه با حذف موانع دست و پا گیر در محیط کسب و کار هزینه­های مبادله را کاهش دهد.