بازنمایی خشونت نمادین علیه زنان در سینمای اصغر فرهادی: مطالعهای در نظریه بیادبی کلامی کالپپر
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناس ارشد سینما، دانشگاه هنر تهران
2 کارشناس ارشد ادبیات نمایشی،دانشگاه تهران
3 کارشناس ارشد سینما،، دانشگاه هنر تهران
doi
10.30465/ws.2023.39776.3458چکیده
خشونت نمادین مفهومی است که توسط پیر بوردیو مطرح شد و به شکلی از خشونت که غیرفیزیکی، برآمده از هنجارهای جامعه، آرام و پنهان بود، اشاره داشت. یکی از حوزههای مهم در خصوص اعمال خشونت نمادین، مسئله زنان است. زنان در جامعه امروز و به ویژه در قشر متوسط از قربانیان اصلی خشونت نمادین محسوب میشوند. با توجه به اهمیت هنر سینما در بازنمایی جامعه، این هنر تبدیل به بستری مناسب برای ارائه تحلیلهای جامعهشناسی شده است. سه اثر اصغر فرهادی، سینماگر شاخص ایرانی، «درباره الی»، «جدایی نادر از سیمین» و «فروشنده» با تمرکز بر زندگی قشر متوسط و توجه ویژه بر امر زنان، قابلیت ارائه تحلیلی جامعهشناختی را فراهم آوردهاند. این پژوهش با توجه به اهمیت مسئله خشونت نمادین علیه زنان، به بررسی گفتمان شخصیتهای این سه اثر پرداخته تا وجود و نحوه بازنمایی این شکل از خشونت را مورد تحلیل قرار دهد. برای رسیدن به این هدف، نظریه بیادبی کلامی جاناتان کالپپر که بر اساس هنجارهای اجتماعی تعریف میشود به عنوان روش تحقیق انتخاب شده است. در نهایت این پژوهش ثابت میکند که زنان قشر متوسط در سینمای اصغر فرهادی با استفاده از مضامینی چون دروغ، طلاق، تجاوز و مالکیت مردانه مورد خشونت نمادین واقع میشوند.