طراحی الگوی استراتژیک برندسازی در صنعت زعفران ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
4 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22034/jbar.2022.13602.3432چکیده
تحقیق حاضر با هدف طراحی الگوی استراتژیک برندسازی در صنعت زعفران انجام گرفته است. تحقیق بر اساس هدف از نوع تحقیقات بنیادی و برحسب گردآوری دادهها، اکتشافی و با استفاده از روش نظریه دادهبنیاد انجام شده است. ابزار گردآوری دادهها مصاحبه عمیق نیمه ساختار یافته بود. جامعه آماری شامل اساتید دانشگاهی که با موضوع برندسازی آشنا بوده و همچنین مدیران شرکتهای صادرکننده زعفران بوده است و از روش نمونهگیری نظری استفاده شده است. دادههای جمعآوری شده با استفاده از کدگذاری باز، محوری و انتخابی، تجزیه و تحلیل شدند و الگوی نهایی استخراج گردید. الگوی نهایی از مجموع مقوله محوری، شرایط علی، بسترها و زمینههای لازم، متغیرهای مداخلهگر، راهبردها و پیامدهای برندسازی برای صنعت زعفران تشکیل شده است. هر کدام از این شرایط و عوامل تشکیل دهنده الگو دارای متغیرها و مقولههایی هستند، که توجه به آنها موجب تحقق هدف نهایی برندسازی استراتژیک زعفران میگردد. در مجموع میتوان بیان کرد که با توجه به ارزش اقتصادی بالای زعفران، تقاضای فراوان جهانی، منحصربه فرد بودن زعفران ایرانی و قابلیت بهینه تولید و نگهداری میتوان با استفاده از تبلیغات هدفمند، ارتقاء توان رقابت پذیری، ارتقاء مزیتهای رقابتی، تحقیق و توسعه، سیاستگذاری صحیح دولت و شناسایی ذینفعان برند به رشد اقتصادی، انحصاری نمودن بازار زعفران، افزایش بهرهوری، افزایش ارزش برند زعفران و جذب سرمایهگذاران دست یافت.