ارائه مدلی برای تحریم خرید کالاهای خارجی با میانجیگری خصومت مصرفکننده
نویسندگان
1 استادیار، دانشگده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)
2 استادیار، دانشگده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)
3 کارشناسی ارشد، دانشگده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)
doi
10.22034/jbar.2022.13516.3417چکیده
گرایش به مصرف کالاهای خارجی و بیتوجهی به تولیدات داخلی، یکی از چالشیترین مسائل کشورهای درحال توسعه بوده که لطمههای جبرانناپذیری را بر ساختار اقتصادی این کشورها وارد ساخته است. هدف این پژوهش، ارائه مدلی برای چگونه تحریمکردن خرید کالاهای خارجی در راستای حمایت از تولید داخلی میباشد. رویکرد تحقیق حاضر آمیخته بوده و ازنظر هدف کاربردی و ازنظر ماهیت و روش توصیفی – پیمایشی است. در مرحله کیفی جامعه آماری را متخصصین و خبرگان حوزه مصرفکننده و افرادی که در زمینه تحریم و خصومت مصرفکننده مطالعاتی داشتهاند تشکیل میدهد که با استفاده از روش نمونهگیری گلوله برفی، 16 نفر انتخابشدهاند. در مرحله کمی نیز جامعه آماری را مصرفکنندگانی که حداقل یکبار نسبت به تحریم کالای خارجی اقدام نمودهاند تشکیل میدهند که مطابق جدول مورگان و به روش نمونهگیری در دسترس، تعداد 396 نفر انتخابشدهاند. ابزار جمعآوری اطلاعات در مرحله کیفی مصاحبه اکتشافی و در مرحله کمی پرسشنامه محقق ساخته است. برای تجزیهوتحلیل دادهها در مرحله کیفی از روش تحلیل تم (تحلیل مضمون) و در مرحله کمی از مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد عوامل مؤثر بر تحریم خرید کالاهای خارجی را میتوان در قالب دو عامل اصلی «همافزایی تحریم» و «خصومت مصرفکننده» دستهبندی نمود که این دو عامل دربرگیرنده هشت مفهوم مشترک، «آمیخته بازاریابی»، «عوامل سیاسی»، «قومگرایی»، «عوامل فرهنگی»، «وجهه کشور»، «عوامل مذهبی»، «ملیگرایی» و «نفوذ هنجاری» میباشند.