بررسی تطبیقی بار اثبات دلیل در خشونتهای خانگی در آیین دادرسی کیفری ایران، فرانسه و انگلیس
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران.
doi
10.22091/csiw.2024.9932.2458چکیده
خانواده مهمترین نهاد اجتماعی است که خاستگاه پرورش افراد جامعه است. با توجه به اهمیت جرم خشونت خانگی و تأثیری که بر اجتماع میگذارد و با در نظر گرفتن مشکلات اثبات این جرم به دلیل وقوع آن در محیط خصوصی خانواده، بر آن شدیم روشهای اثبات جرم خشونت خانگی در سه کشور ایران و انگلیس و فرانسه را با روش مطالعهٔ تطبیقی، مورد بررسی قرار دهیم و به روشی بهینه در جهت حمایت از بزهدیدگان و همچنین مجازات عادلانه بزهکار دست یابیم. یافتهها نشان میدهد، از آنجایی که اصل بر بیگناهی متهم است، وقوع این جرائم، به راحتی قابل اثبات نیست. دو چالش اصلی پیشِرو و مشترک بین سه کشور، اولاً محل وقوع جرم، یعنی خانه بهعنوان حریم خصوصی افراد، ثانیاً رابطه عاطفی و خصوصی مرتکب و قربانی است که وظیفهٔ نهادهای نظارتی مانند پلیس و ادله سنتی اثبات دعوا مانند سند و شهادت شهود را غیرقابل اعمال میکند. از حیث سازوکار، در جهت پیشگیری از ارتکاب جرم خشونت خانگی و سهولت اثبات آن، جرمانگاری برای ارائه گزارش در جرائم خشونت خانگی، رسیدگی فوری به گزارشهای دریافتی، معکوس نمودن بار اثبات دلیل در مواردی که ظنِ قوی بر ارتکاب جرم وجود دارد، دستورهای حمایتی برای جبران خسارات وارده به قربانی، میتواند مثمر ثمر واقع شود.