الگوی برندسازی شخصی مبتنی بر شایستگی‌های فردی و اشتغال فارغ‌التحصیلان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت بازرگانی گرایش بازاریابی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد امارات؛ مشهد، ایران

2 استادیار گروه مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، ابهر، ایران

3 استاد گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

4 استادیار گروه پژوهش‌های آماری و فناوری اطلاعات، موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، تهران، ایران

doi
10.22034/jbar.2022.17762.4116
چکیده

هدف این پژوهش شناخت چگونگی برندسازی شخصی در چارچوب شایستگی‌های فردی و کیفیت اشتغال متناسب با ره‌گیری مسیر پیشرفت شغلی است؛ در تحقیقات پیشین، تعامل ابعاد و شاخص‌های برند شدن شخصی بر اساس ابعاد شایستگی‌های فردی و کیفیت اشتغال در مسیر ترقی حرفه‌ای مدنظر قرار نگرفته است، لذا این پژوهش در صدد رفع این شکاف است. از این‌رو، با اتخاذ روش کیفی و اکتشافی تلاش کرده شکاف مذکور را با تعاملات مرتبط رفع کند. لذا سؤالات تحقیق با تمرکز بر محورهای برند و برندسازی شخصی، ابعاد اثرگذار در برندسازی شخصی، شایستگی فردی و ابعاد آن، تأثیر شایستگی‌های فردی بر برند شدن افراد، ابعاد موردسنجش کیفیت اشتغال و در نهایت عوامل کسب موفقیت در جایگاه‌های شغلی، به هدایت و تعیین مسیر تحقیق پرداخته است. گردآوری داده‌های این تحقیق با رویکرد داده بنیاد و از طریق مصاحبه با خبرگان برند شاغل در صنعت و دانشگاه در حوزۀ مدیریت با مرتبه دکتری در سطح ملی با حجم نمونۀ 20 نفری جمع‌آوری شده است. داده‌های تحقیق پس از اتمام مصاحبه عمیق با گروه‌های کانونی، در نرم‌افزار مکس‌کیودا کدگذاری شد. پس از تحلیل نرم‌افزاری داده‌ها در چارچوب رویکرد داده‌بنیاد، نتایج پژوهش نشان می‌دهد که شایستگی‌های فردی با ابعاد ویژگی‌های شخصیتی و تطبیق با شرایط و همچنین کیفیت اشتغال با ابعاد ویژگی‌های شغل، خانواده، جامعه، پاداش و درآمد، بر برندسازی شخصی با ابعاد ویژگی‌های فرهنگی، نوع زندگی و مهارت، تأثیر بارز داشته و افراد با تمرکز بر توسعه شایستگی‌های فردی و تلاش‌گری در صداقت شغلی، برند خود را در مسیر ترقی حرفه‌ای با هدف افزایش اعتبار در جامعه کاری، افزایش شهرت، افزایش درآمد و شأن و منزلت اجتماعی، ارتقا می‌بخشند.