عملکرد استراتژی تجاری سازی مشارکتی: ائتلاف استراتژیک
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2 استاد گروه مدیریت، دانشگاه سیستان و بلوچستان، ایران
doi
10.22034/bar.2022.13172.3347چکیده
یک انتخاب استراتژیک بسیار مهم شرکتهای فناوریمحور در صنعت داروهای زیستی، استراتژی تجاریسازی است. تشکیل ائتلافهای استراتژیک یکی از شیوههای غالب تجاریسازی در صنعت زیستداروها است. هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل جامع عوامل تعیینکننده عملکرد استراتژی تجاریسازی مشارکتی در صنعت داروهای زیستی کشور با رویکرد پنج مرحلهای مککنزی شامل؛ طراحی تحقیق، انجام تحقیق و ساخت مدل، اعتبارسنجی تحقیق، تجزیهوتحلیل دادهها و گزارش تحقیق است. به منظور ساخت مدل مفهومی پژوهش، بر اساس مرور نظاممند ادبیات پژوهش، سازههای تعیینکننده شناسایی شدند. نتیجه اعتبارسنجی مدل مستخرج از ادبیات بر اساس نظر خبرگان صنعت داروئی کشور با روش رتبه اعتبار محتوایی لاوشه از این قرار است: عوامل؛ تناسب شرکاء، سرمایه رابطهای، مدیریت تعارض، قابلیت پویای مدیریت ائتلاف و اعتماد بهعنوان پیشبینهای عملکرد استراتژی تجاریسازی مشارکتی مطرح هستند. لازم به ذکر است که عوامل استخراجی دیگر نظیر؛ پویائی محیطی، رفتار فرصتطلبانه، اداره ائتلاف، ترکیب منابع مولد، رژیمهای مالکیت، یادگیری و سرمایه اجتماعی در صنعت بایوسیمیلارهای کشور مطمح نظر نبوده است.