استثنائات «اصل عدم مداخله» در حقوق بینالملل با بررسی موردی مداخله در عراق
نویسندگان
1 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد شیروان، دانشگاه آزاد اسلامی، شیروان، ایران
2 دانشآموخته کارشناسیارشد حقوق بینالملل دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشآموخته کارشناسیارشد حقوق عمومی دانشگاه تهران،تهران، ایران.
doi
10.22091/csiw.2024.10339.2498چکیده
یکی از مهمترین اصول حقوق بینالملل، اصل عدم مداخله در امور کشورها بهصورت نظامی یا غیرنظامی است. مطابق این اصل هیچ دولتی حق ندارد در امور کشوری دیگر دخالت کند. البته این اصل استثنائاتی هم دارد که در صورت تحقق شرایطی، مداخله در کشوری بنا به دلایلی، مجاز و مشروع قلمداد میشود. موضوع این مقاله بررسی ماهوی اصل عدم مداخله و استثنائات آن، بهویژه دعوت به مداخله از سوی کشوری خاص از دولتی خارجی یا سازمانهای بینالمللی و رابطه اینسو است. نتیجه نیز چنین شده که باوجوداینکه اصل عدم مداخله اجازه مداخله در کشورهای دیگر را نمیدهد، اما در صورت وجود این استثنائات (بهویژه دعوت به مداخله) این مداخله مشروعیت مییابد. موضوع دیگر نیز بررسی موردی مداخله در عراق بهویژه پس از ظهور گروهک داعش و دیگر گروههای شورشی و سیاست راهبردی کشورها در این موضوع ازجمله جمهوری اسلامی ایران است.