فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

داوری همواره به دو شیوه مرسوم، موردی و سازمانی، توسط اشخاص حقیقی انجام می‌شده؛ لیکن اخیراً موضوع داوری شخص حقوقی مطرح شده است. به این معنا که شخص حقوقی به‌عنوان داور عمل کند، نه مقام ناظر یا اداره‌کننده، بلکه رأی داوری به نام او صادر شود. داوری شخص حقوقی در نظام‌های حقوقی جایگاه یکسان و مشخصی ندارد. هدف پژوهش این است با بررسی تطبیقی، تصویر شفافی از جایگاه شخص حقوقی و محدودیت‌های آن در ایفای نقش به‌عنوان داور ارائه دهد. روش تحقیق به‌صورت توصیفی‌تحلیلی است. جمع‌آوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای و با مراجعه به قوانین، اسناد بین‌المللی، کتب و مقالات صورت گرفته است. یافته‌ها نشان می‌دهد در پذیرش داوری شخص حقوقی بین نظام‌های حقوقی اختلاف‌نظر وجود دارد. برخی کشورها به‌صراحت داوری را مختص شخص حقیقی می‌دانند. قانون نمونه آنسیترال و کنوانسیون نیویورک و برخی کشورها با رویکرد باز، امکان پذیرش داوری شخص حقوقی را ایجاد کرده‌اند. طبق نتایج، اگر مقررات حاکم بر داوری، مقررات کشوری باشد که محدودیتی برای داوری شخص حقوقی ایجاد نکرده است، شخص حقوقی می‌تواند به‌عنوان داور انجام وظیفه کند و اگر مقررات کشوری باشد که داوری شخص حقوقی را نمی‌پذیرد، ممکن است با ضمانت اجراهایی مثل فسخ رأی یا عدم امکان اجرای آن روبه‌رو شود.