تجزیه تحلیل رشد بهرهوری، و ارزیابی عملکرد صنعت و زیر بخشهای آن (استان کردستان)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا
2 کارشناسی ارشد اقتصاد دانشگاه الزهرا
3 عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا
doi
چکیده
(صحت مطالب مقاله بر عهده نویسنده است و بیانگر دیدگاه مجمع تشخیص مصلحت نظام نیست) در تئوریهای رشد، بهرهوری به عنوان یکی از مهمترین عوامل رشد اقتصادی مطرح، و سطح بهرهوری در تولید صنعتی، یکی از معیارهای مهم و تعیین کننده قدرت یک فعالیت صنعتی برای دستیابی به مزیتهای نسبی در سطح داخلی و خارجی است. دراین پژوهش به اندازهگیری، مقایسه، و تجزیه و تحلیل شاخصهای بهرهوری جزئی نیرویکار و سرمایه و همچنین محاسبه رشد یهره وری کل، دربخش صنعت استان کردستان و به تفکیک زیربخشهای آن، با استفاده از دادههای ترکیبی طی سالهای 90-1384 پرداخته شده است. محاسبه رشد بهرهوری کل با استفاده از روش حسابداری رشد بهعمل آمد. براین اساس، نرخ رشد TFP به تفکیک زیر بخشها و بر حسب 16 گروه صنعتی براساس طبقهبندی استاندارد بینالمللی[1] با کد دورقمی (ISIC. Rev.2) مورد بررسی و طی سالهای مختلف محاسبه و مورد تحلیل قرار گرفت. سپس سهم رشد بهرهوری کل عوامل تولید و نهادههای تولید در رشد ارزش افزوده صنعت بررسی شد. نتایج حاصل از محاسبهی بهرهوری جزئی عوامل تولید، حاکی از آن است که طی دورهی مورد مطالعه، میانگین بهرهوری نیروی کار در سطح کل صنعت 7/3 بوده و میانگین بهرهوری سرمایه در سطح کل صنعت 70/0 بوده است. همچنین نتایج حاصل از محاسبه متوسط رشد سالانه بهرهوری کل عوامل تولید بیانگر رشد سالانه 3 درصد در استان بوده که در مقایسه با میزان رشد 06/2 درصدی بهرهوری کل عوامل تولید بخش صنعت ایران رشد بیشتری را نشان میدهد. [1]. International Standard Industrial Classification