تحلیل فضایی نماگرهای حمل و نقل هوشمند در مناطق 15 گانه کلانشهر اصفهان
نویسندگان
1 یاسوج، دانشگاه یاسوج، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری
doi
10.22034/jiga.2025.2066481.1425چکیده
شهرهای هوشمند در حال تبدیل شدن به یکی از رضایت بخش ترین ابزار برای سیاست گزارانی است که به دنبال دستیابی به اهداف توسعه پایدار شهری و منطقه ای و دستیابی به کیفیت زندگی شهری هستند. پژوهش پیش رو با هدف مقایسه تطبیقی نماگرهای حمل و نقل هوشمند در مناطق 15 گانه کلانشهر اصفهان انجام شده است. پژوهش از نوع کمی بوده است سعی شده است که با استفاده از مدل آنتروپی و تکنیکهای چند شاخصه کریتیک و میرکا به تحلیل تجهیزات هوشمندسازی حمل و نقل در مناطق 15 گانه کلانشهر اصفهان پرداخته شود. در این پژوهش، مقایسهای بین روش وزن دهی از طریق مدل آنتروپی شانون و تکنیک وزن دهی کریتیک صورت گرفته است و وزنهای به دست آمده از این دو مدل در تکنیک میرکا بکار گرفته شدهاند. دادههای مورد نیاز پژوهش از آمارنامه کلانشهر اصفهان در سال 1402 جمعآوری شده است. با به کارگیری وزن مدل کریتیک در تکنیک میرکا و محاسبه مجموع مقادیر نهایی شکاف کل، منطقه 11 کلانشهر اصفهان با کسب امتیاز (0/0616) بیشترین امتیاز را به خود اختصاص داده است. منطقه 10 با کسب امتیاز (0/0243)، منطقه 5 با کسب امتیاز (0/0252) و منطقه 1 با کسب امتیاز (0/0261) دارای وضعیت ضعیفی بوده اند و کمترین امتیازات را به دست آوردند. با وزن مدل آنتروپی با استفاده از تکنیک میرکا و محاسبه مجموع مقادیر نهایی شکاف کل منطقه 11 کلانشهر اصفهان با کسب امتیاز (0/0632) بیشترین امتیاز را به خود اختصاص داده است. منطقه 5 با کسب امتیاز (0/0252)، منطقه 1 با کسب امتیاز (0/0253) و منطقه 10 با کسب امتیاز (0/0282) دارای وضعیت ضعیفی بوده اند و کمترین امتیازات را کسب کردهاند. مقایسه امتیازات به دست آمده تکنیک میرکا که مبنای وزن دهی آن مدل آنتروپی شانون بوده است، نابرابری بیشتری را بین مناطق 15 گانه شهری اصفهان نشان میدهد.