درآمدی بر جایگاه زنان در مناصب قدرت (مطالعه موردی زنان در جمهوری اسلامی ایران)

نویسندگان

1 رئیس سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران

doi
10.30465/ws.2021.34701.3221
چکیده

مشارکت سیاسی زنان و واگذاری مسؤولیت درحوزه مدیریت و ریاست اعم از ریاست‎جمهور و یا مسؤولیت‌هایی که قدرت اعمال نفوذ و اثربخشی حضور آنان را معنادار می‌سازد، از گذشته بحث محافل سیاسی، دینی و مطالبه زنان قدرتمند و توانمند بوده است. با طرح این سؤال که آیا دیدگاه‏های اسلامی مانعی است برای حضور زنان در قدرت وآیا حضور زنان در قدرت یک امر واجب است و یا اقتضای جهان امروز و ضرورت این حضور است که این مطالبه را شکل داده‏است؟تا جایی که منجر به بروز دیدگاه‏ها و رفتارهایی شده که حاکی از تلاش برای جبران کمبودها و نادیده‏گرفتن‌ها برای رسیدن به مناصب قدرت در عرصه سیاست شده‏است. مثل بروز مکتب فمینیسم و یا سهمیه‌خواهی، برابری‌خواهی و اجرای تساوی برای آنان در همه زمینه‌ها. در این مطالعه که با روش مطالعۀ میدانی، تجربه‎زیسته و منابع کتابخانه‏ای تدوین شده به اثبات ضرورت حضور زنان در مناصب حکومتی و عدم مغایرت مبانی دینی دراسلام به این موضوع پرداخته شده‏‏‏است. حاصل بررسی موضوع نشان می‎دهد که زنان در ج.ا.ا علیرغم همۀ تلاش‎های خود موفق به حضور در مناصب قدرت و مدیریت کلان کشور نشده‎اند و عوامل این امر قوانین و مقررات مربوط به احزاب و نگاه مردسالارانه در بهره‏‎مندی از توان زنان است.