مسئولیت مدنی نیابتی فروشندگان مشروبات الکلی در حوادث ناشی از مستی در حقوق ایالت مینه سوتای آمریکا، کانادا و ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان.
2 دانشجوی مقطع دکتری حقوق خصوصی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان
doi
10.22091/csiw.2024.9304.2408چکیده
کنترل کردن آثار زیانبار مصرف مشروبات الکلی نه تنها در کشورهایی همچون ایران که هر نوع توزیع مشروبات الکلی را غیرقانونی اعلام نموده، بلکه در کشورهایی که چنین تجارت سیاهی را مجاز میدانند نیز همواره از دغدغههای قانونگذاران بوده است. سوال اصلی مقاله حاضر این است که اگر فردی به جهت مصرف مشربات الکلی و مستی، خسارتی به وجود آورد، آیا فروشنده مشروبات الکلی به عنوان سبب ورود خسارت، مسئولیتی در قبال زیاندیده دارد؟ پاسخ به این سوال در حقوق کانادا و ایالت مینه سوتا مثبت است ولی تفاوتهایی میان این دو نظام حقوقی وجود دارد. با فراهم بودن ارکان مسئولیت، در ایالت مینهسوتا مسئولیت مدنی فروشنده، صرفاً در قبال اشخاص ثالثی که از رفتار فرد مست مرتکب خسارت شدهاند قابل تحقق است ولی در حقوق کانادا، مشتری مست نیز میتواند برای جبران خسارات وارده به فروشنده مراجعه نماید. لذا به نظر میرسد قواعد مربوط به مسئولیت مدنی فروشندگان مشروبات الکلی در ایالت مینه سوتا بر اساس نظریه خطر و در حقوق کانادا بر مبنای نظریه تقصیر پایهریزی شده است. در حقوق ایران فروش مشروبات الکلی به عنوان سببی برای ورود خسارت است و برای تحقق مسئولیت مدنی برای فروشندگان مشروبات الکلی، لزوم مداخله قانونگذار و اصلاح ماده 332 ق.م ضروری مینماید.
