حق نمایندگی زنان در مجالس قانونگذاری و سازوکارهای تقویت آن در نظامهای حقوقی مختلف؛ با تأکید بر نظام حقوقی ایران
نویسندگان
1 دانشچوی دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم.
2 استادیار گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم.
3 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشگاه تهران.
doi
10.22091/csiw.2022.7461.2164چکیده
با گذر زمان و به نحوی فزاینده، بحث مشارکت سیاسی زنان و بطور خاص، موضوع نمایندگی زنان در مجالس قانونگذاری اهمیت یافته است. این موضوع نشانگر سطح توسعه سیاسی کشورها و تأمین برابری میان زنان و مردان از منظر حق تعیین سرنوشت قلمداد میگردد. پرسشی که در این مقاله مورد بررسی قرار گرفته است این است که چگونه و با چه تدابیری میتوان مشارکت سیاسی زنان و دستیابی آنها به حق بر نمایندگی یا اصطلاحا حق بر انتخاب شدن را در ایران ارتقا بخشید. بر این اساس، در این پژوهش به شیوهای توصیفی و تحلیلی، به بررسی مسئله در نظامهای حقوق مختلف و راهکارهای ارائه شده در آنها و سپس وضعیت نمایندگی زنان در ادوار مختلف مجالس قانونگذاری قبل و بعد از انقلاب اسلامی ایران پرداختهایم.نتایج تحقیق نشان میدهد که برقراری سیاست تبعیض مثبت به نفع زنان سرآغاز زمینهسازی در جهت ارتقا سطح فعالیت سیاسی آنان خواهد بود. بعلاوه، گزینش یک نظام انتخاباتی متناسب در راستای ورود زنان به مجالس، شیوه کرسیهای ذخیره و تدابیر احزاب سیاسی در نقاط مختلف جهان میتوانند راهکارهایی مفید در جهت افزایش این مشارکت باشند، همان گونه که تاکنون در کشورهای متعددی مورد استفاده و اثرگذار بودهاند.