رابطه توسعه رسانههای جمعی و نرخ طلاق در ایران در دوره 1376-1401: یک مطالعه سری زمانی
نویسندگان
1 استاد گروه جامعهشناسی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران (نویسنده مسئول).
2 دکتری بررسی مسائل اجتماعی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران.
3 گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
4 کارشناسی ارشد جامعهشناسی، اداره کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی، استان فارس.
doi
10.22034/rcc.2025.2042285.1167چکیده
زمینه و هدف: طلاق به عنوان یک آسیب اجتماعی در ایران بهسرعت در حال افزایش است. طلاق متأثر از گسترهای از عوامل فردی (سطح خرد) تا اجتماعی (سطح کلان) است. علیرغم اینکه تحقیقات زیادی در مورد طلاق انجام شده است اما بهندرت بر تأثیرات رسانههای جمعی در سطح کلان توجه شده است. هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی نرخ طلاق برحسب نقش رسانههای جمعی است.روش: این پژوهش از نوع کمّی طولی است که با استفاده از سریهای زمانی به بررسی رابطه تغییرات رسانههای جمعی و نرخ طلاق در دوره 1376-1401 میپردازد. دادههای مورد نیاز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مرکز آمار ایران، سازمان ثبتاحوال، و بانک جهانی جمعآوری شدهاند. جهت بررسی رابطه متغیرها، از الگوی خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی (ARDL) در نرمافزار مایکروفیت نسخه 5 استفاده شده است.یافتهها: بر اساس نتایج در دوره بلندمدت، تعداد فیلمهای تولیدشده اثر منفی و معناداری بر میزان طلاق دارد و با افزایش فیلمهای تولیدشده میزان طلاق کاهش یافته است. نتایج پژوهش نشان میدهد ضریب نفوذ اینترنت و میزان اشتراک تلفن همراه، اثر مثبت و معناداری بر طلاق دارد اما تعداد سینما، رابطۀ معناداری با طلاق ندارد.نتیجهگیری: با توجه به یافتهها، نتیجهگیری پژوهش حاضر این است که ضریب نفوذ اینترنت و اشتراک تلفن همراه باعث افزایش طلاق و تعداد فیلمها باعث کاهش طلاق میشوند. ضمن اینکه تعداد سینما اثری بر طلاق ندارد.