حق بر پوشش اسلامی در پرتو ادبیات حقمحوری حقوق بشر جهانی معاصر
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهراء، تهران، ایران.
doi
10.22091/csiw.2024.10362.2499چکیده
پوشش اسلامی به عنوان یکی از مصادیق حق ابراز مذهب از جمله حقهای بشری است که هر مسلمانی باید در هر جای دنیا از آن برخوردار باشد. حق و تعهد دو روی یک سکه میباشند به این معنی که در برابر هر حقی یک متعهدی نیز باید باشد که اجرا و رعایت حق موجود را تضمین کند. ادبیات حقوق بشر نسبت به افراد ادبیات حقمحور و نسبت به دولتها ادبیات تعهد محور است. حقهای بشری با توجه به محتوای خود شامل تعهد مثبت و منفی و تعهد به وسیله و نتیجه میباشند. حق بر پوشش اسلامی مسلمانان، حقی از نوع حقهای مدنی و سیاسی و دربردارنده دو نوع تعهد منفی و تعهد به نتیجه برای دولتها است با این توضیح که تعهد به نتیجه مستلزم اقدام فوری است و چنین تعهدی مقید به وسیله یا امکانات خاصی نشده است. در تحقق حق پوشش اسلامی دولت باید با عدم مداخله سعی در تأمین حقوق ذیحق نماید. در این مقاله با روش توصیفی و تحلیلی، پوشش اسلامی به عنوان یکی از مصادیق آزادی مذهب، در چارچوب حقوق بشر معاصر، حق بشری تلقی میشود که دولتها در تامین این حق، تعهد به نتیجه و از نوع تعهد منفی دارند تا در نهایت مشخص شود که اگرچه حقوق بشر معاصر دربردارنده مقررهای راجعبه حق آزادی مذهب و ابراز آن از طریق پوشش مذهبی میباشد اما امروزه در کشورهای اروپایی گروههای مذهبی وجود دارند که متاسفانه از حق برخورداری از پوشش اسلامی خود صرفا به این خاطر که جزء اقلیت میباشند، محروم میشوند.