مطالعه تطبیقی ماهیت اشاعه فحشاء در حقوق ایران، فرانسه و فقه امامیه
نویسندگان
1 استاد گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم.
2 دانش آموخته دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم .
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده آموزشهای الکترونیک، دانشگاه قم.
doi
10.22091/csiw.2023.7371.2156چکیده
تبیین ماهیت اشاعه فحشاء، مستلزم آگاهی از هنجارها، ارزشها و اصول رفتاری، اخلاقی و فرهنگی حاکم بر جامعه است. سوالی بنیادین که مطرح است عبارت است از این که چه تشابه و تفاوتهایی بین نظامهای حقوقی ایران و فرانسه و فقه امامیه در این خصوص وجود دارد؟ در پژوهش حاضر با روش توصیفی- تحلیلی اهم نتایج بدست آمده این است که در هریک از نظامهای حقوقی یاد شده در صورتی که فحشاء به معنای خاص آن (فعالیت جنسی خارج از چارچوب روابط زناشویی و ازدواج) به کار برده شود، هیچ یک از نظامهای حقوقی ذکر شده این رفتار را بیپاسخ نگذاشته، چرا که باعث ورود خدشه و آسیب به حریم خانواده و ارزشهای حاکم بر جامعه شدهاند. در معنای عام تر، نه تنها فقهای امامیه، بلکه قانونگذار ایرانی تحت تأثیر تعالیم دینی و اخلاقی، حساسیت بیشتری نسبت به ارزشهای اخلاقی و دینی از خود نشان داده و نسبت به مخالفتهایی که با این ارزشها میشود برخوردهای شدیدی را روا میدارد که در این خصوص حساسیت و یا برخوردهایی در نظام حقوقی فرانسه مشاهده نمیشود.