بررسی تأثیر سیلابها و آبگیری سد کارون 4 بر تغییرات ریختشناسی رودخانه ارمند در ده سال اخیر (94-1384)
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد/ گروه مهندسی آب
2 دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار گروه مهندسی آب دانشگاه شهرکرد
4 کارشناس مرکز تحقیقات منابع آب دانشگاه شهرکرد
doi
10.30482/jhyd.2017.48746چکیده
ریختشناسی یکی از مهمترین شاخههای علم مهندسی رودخانه است که بررسی تغییرات آن در رودخانههایی که سدهای بزرگ را تغذیه میکنند، از اهمیت ویژهای برخوردار است. در حقیقت بدست آوردن درک بهتر از رفتار رودخانه موجب کاهش صدمات و آسیبهای احتمالی به سازههای هیدرولیکی و زیر ساختهای عمومی میشود. در همین راستا در این پژوهش به بررسی تغییرات ریختشناسی رودخانه ارمند که از حوضه کارون شمالی سرچشمه میگیرد و نهایتاً وارد سد کارون 4 میشود، پرداخته شده است. در این مطالعه با استفاده از 14 تصویر ماهوارهای لندست ETM+ و OLI الگوی جابهجایی مجرای اصلی رودخانه، به همراه تغییرات عرض و سینوسیته حاصل از فرایندهای رسوبگذاری و فرسایش در ده سال منتهی به سال 1394 و ناشی از دو سیلاب بزرگ در این بازه زمانی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد متوسط جابهجایی مجرای اصلی رودخانه منجر به فرسایش (رسوبگذاری) برای ساحل راست و چپ بهترتیب 15 (14) و 10 (12) درصد عرض متوسط رودخانه است. همچنین نرخ خالص تغییرات مساحت ناشی از جابهجایی مجرای اصلی رودخانه برای ساحل راست و چپ بهترتیب 11/0 و 74/0 هکتار در سال بدست آمد. با بررسی تأثیر سیلابها مشخص شد در هر دو ساحل میزان فرسایش بیشتر از رسوبگذاری است و ساحل راست پویاتر از ساحل چپ است. بررسیهای مربوط به چهار بازه طولی در مسیر رودخانه نشان داد مقدار سینوسیته در تمام سالها با نزدیک شدن بازهها به مخزن سد کارون 4 افزایش مییابد. همچنین نتایج نشان داد که سد کارون 4 بر تمامی پارامترهای ریختشناسی رودخانه ارمند تا بازهی 5/3 کیلومتری تأثیر بسزایی دارد.