مدلسازی معادلات ساختاری عوامل مؤثر بر شکلگیری و پایداری اقامتگاههای بوم گردی شهرستان آبادان
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/jiga.2025.2049631.1369چکیده
یکی از خدمات گردشگری در سالیان اخیر ایجاد اقامتگاههای بوم گردی با استفاده از ظرفیتهای سنتی موجود در مناطق مختلف کشور هستند. اقامتگاههای بوم گردی کسبوکارهای کوچکمقیاس هستند که طراحی و معماری بومی، مدیریت مشارکتی و خانوادگی و ارائه خدمات و محصولات بومی از اصول آن میباشد.بوم گردی یکی از شاخههای گردشگری مبتنی بر جاذبههای طبیعی است. اقامتگاههای بوم گردی بخشی فرصتآفرین در کسبوکار گردشگری جهان است که بهسرعت در حال رشد هستند. این پژوهش قصد دارد عوامل مؤثر بر شکلگیری و پایداری اقامتگاههای بوم گردی را تجزیهوتحلیل نماید. پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر نوع و ماهیت، توصیفی– تحلیلی است. جامعه آماری پژوهش حاضر را مالکان و شاغلین اقامتگاههای بوم گردی شهرستان آبادان تشکیل میدهند. در این تحقیق ازآنجاکه فهرست کامل افراد جامعه در دسترس نیست، از فرمول کوکران در حالت حجم نامحدود با سطح خطای 5 درصد استفاده شده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 400 نفر در نظر گرفته شد. ابزار اصلی گردآوری دادهها و سنجش متغیرهای پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته است. میزان پایایی پرسشنامه با بهرهگیری از آزمون کرونباخ و پایایی ترکیبی در سطح بالایی تأیید و دادهها با بهرهگیری از نرمافزار SPSS و Smart-PLS در قالب روش معادلات ساختاری تحلیلشده است. یافتههای پژوهش حاکی از برازش مناسب مدل و معناداری روابط بین متغیرهای موردنظر میباشد. همچنین، مقدار ضریب تعیین مسیر مدل ساختاری برابر با 850/0 به دست آمد که نشاندهنده تأثیر متغیر شکلگیری اقامتگاهها بر توسعه و پایداری بوم گردی است. درنهایت، مدل پژوهش ازنظر پیشبینی و تبیین روابط میان متغیرها از برازش مطلوبی برخوردار بود.