تعامل هیبریدی بین انسان و ربات‌های گفت‌و‌گو

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم ارتباطات، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه علوم ارتباطات، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه علوم ارتباطات، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)

doi
10.22034/rcc.2025.2044016.1182
چکیده

هدف: بررسی ماهیت سیستم‌های هوش مصنوعی هیبریدی، بر مبنای تمرکز بر ربات‌های گفت‌وگوی هیبریدی و تعامل هیبریدی بین انسان و ربات گفت‌وگو است. روش: به منظور آشنایی با این پدیده تلفیقی با استفاده از رویکرد تحلیل مضمون استنباطی به تحلیل اطلاعات پرداخته شد. یافته‌ها: با توجه به نتایج تحقیق در آینده شاهد تعامل هیبریدی انسان و هوش مصنوعی(ماشین) و ارتقا و بهینه‌سازی این الگوی تعاملی بر مبنای ارتباط مؤثر بر پایه هویت مشترک خواهیم بود. بلوغ ایجادشده در هوش مصنوعی و پذیرش فناوری آن به همراه کاربردهایش از سمت کاربران چرخه متقاعدکننده‌ای از فناوری همزیست از نوع همکاری، آگاهی مشترک و تصمیم‌گیری انسانی را نشان می‌دهد. در آخرین به‌روزرسانی ربات گفت‌وگو در قامت ربات‌های گفت‌وگوی هیبریدی به واسطه تقویت تعامل متقابل با کاربر انسانی بر مبنای جمع دو رویکرد انسانی و الگوریتمی به منظور هم‌افزایی نقاط قوت در ربات‌های هوش مصنوعی طراحی شده‌اند. ایجاد یک گفت‌وگوی یکپارچه، طبیعی با پاسخ‌های دقیق، سریع و قابل انطباق با حفظ و تداوم گفت‌وگو بر مبنای تاریخچه گفت‌وگو، از اعتبار، اطمینان و پیش‌بینی بیشتری بهره‌مند می‌شود و درک معنایی و ارزیابی پویا (خودکار) در این ربات‌ها، تعاملی کامل‌تر را به ارمغان می‌آورد و بازنمایی دیجیتالی انسان، منسجم و طبیعی‌تر نزدیک به گفت‌وگوی پایدار و همدلانه انسانی را سبب می‌شود و باعث پذیرش آنها به عنوان عضوی از اعضای جامعه خواهیم بود.