خرد زنانه در اسطورههای ایران باستان
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.30465/ws.2021.33585.3160چکیده
اسطورههای باستانی، بیانگر حافظه تاریخی فرهنگها هستند. در این مقاله تلاش شده تا با واکاوی اسطورهها، در جایگاه ناخودآگاه جمعی ایرانیان، بعد اجتماعی خرد زنانه بازیابی شود تا زنان نیز با ویژگیهای عقلانیشان بتوانند دوشادوش مردان در مدیریت اجتماعی سهیم باشند.بدین منظور پس از تبیین و تحلیل خرد آریایی، اسطورههای ایزدبانوان و اسطورههای آفرینش با محوریت خرد زنانه بررسی شد و ظرفیتهای ایرانی عقلانیت زنانه جهت شکلگیری تمدنی اخلاقمدار جمعآوری شدند. بازخوانی اسطورهها نشان داد عقلانیت آریایی همان خرد اهورایی است که ذاتش با راستپنداری، راستگفتاری و راستکرداری عجین شدهاست و برخلاف عقل ابزاری مدرن، هرگز نمیتوان آن را بدون اخلاق مهرورزانه تصور کرد. در این گفتمان، زنان با ویژگیهای مادرانهشان ستوده میشوند و برخلاف اسطورههای یونانی مظهر غرایز نیستند تا در تقابل با عقل تمدنساز مردانه باشند؛ همچنین زنان مادران جامعه و ریشه خردورزی اهورایی در اجتماع معرفی میشوند. بنابراین حذف زنان از تمدنسازی و مدیریت اجتماعی به منزله قطع ریشههای نوعدوستانه خردورزی است.