فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ارزیابی سازگاری کاربری‌های آموزشی با کارکرد سایر کاربری‌های شهری می تواند در بهینه‌سازی الگوهای کاربری اراضی و مدیریت شهری کمک کرده و از پیامدهای منفی در شهر جلو گیری کند و در بهبود کیفیت فضاهای آموزشی شهری موثر باشد. از یک طرف، این ارزیابی می‌تواند به توسعه متوازن شهری کمک کرده و از سلامت عمومی محافظت کند، و از طرف دیگر، ترکیب نا هماهنگ کاربری‌ها به دلیل ناکارآمدی طرح‌های توسعه شهری می‌تواند مشکلاتی را ایجاد کند که کیفیت زندگی و آموزشی دانش‌آموزان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بنابراین، این پژوهش به دنبال شناسایی کاربری‌های آموزشی سازگار و ناسازگار در شهر زنجان و بررسی مساحت کاربری‌های آموزشی مجاور آنها است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش‌شناسی، توصیفی-تحلیلی است. داده‌ها از طریق منابع اسنادی و پیمایشی جمع‌آوری شده و با استفاده از تکنیک‌های کمی AHP و تحلیل فضایی در نرم‌افزار سیستم اطلاعات جغرافیایی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. نتایج پژوهش حاضر نشان می‌دهد میزان سازگاری براساس ماتریس مقایسه‌ی زوجی مدل Ahp جهت وزن دهی به معیارها برابر با 0.0264 است و براساس یافته‌های تحقیق می‌توان نتیجه گرفت که بیش از یک سوم فضا های آموزشی با سایر کاربری‌ها ناسازگارند که می‌تواند به مشکلات مختلفی مانند تداخل کاربری‌ها، کمبود فضاهای مناسب یا چالش‌های زیست‌ محیطی منجر شود، در عین حال، درصد کمتری از این فضاها، در حدود 21 درصد، با سایر کاربری‌ها سازگاری زیادی دارند و وضعیت مطلوبی دارند. این توزیع نابرابر نشان‌دهنده نیاز به توجه و برنامه‌ریزی دقیق‌ تر برای بهبود سازگاری فضا های آموزشی با دیگر کاربری‌ها است.