اثربخشی زوج درمانی هیجانمدار بر دلزدگی زناشویی و میل به طلاق در زوجین متقاضی طلاق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه روان شناسی ،دانشکده علوم انسانی،دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمین، خمین، ایران.
2 دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خمین، خمین، ایران.
3 استادیار گروه مشاوره، واحد خمین، دانشگاه آزاد اسلامی، خمین، ایران.
doi
10.30465/ws.2021.5694چکیده
تعارضات زناشویی سبب بروز دلزدگی زناشویی و تمایل به طلاق در زوجین میشود. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار بر دلزدگی زناشویی و میل به طلاق در زوجین متقاضی طلاق انجام گرفت. پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زوجین متقاضی طلاق مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سه ماهه پاییز سال 1398 خواهد بود. در این پژوهش تعداد 30 زوج متقاضی طلاق با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 15 زوج). گروه آزمایش زوج درمانی هیجانمدار (جانسون و همکاران، 2005) را طی دو ماه در 9 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. پس از شروع مداخله 2 زوج در گروه آزمایش و 2 زوج در گروه گواه از ادامه حضور در پژوهش انصراف دادند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه دلزدگی زناشویی (پاینز، 1996) و پرسشنامه میل به طلاق (روزلت و همکاران، 1986) بود. دانتایج نشان داد که زوجدرمانی هیجانمدار بر دلزدگی زناشویی و میل به طلاق در زوجین متقاضی طلاق تأثیر معنادار داشته (p <0/001)