واکاوی تجارب زیسته ارتباطات رسانهای والدین-معلم مقطع ابتدایی در سال تحصیلی 1402-1403 : پژوهش پدیدارشناختی
نویسندگان
1 استادتمام گروه روش ها و برنامه ریزی درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران
3 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران
4 دانشیار تکنولوژی آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران
doi
10.22034/rcc.2024.2027397.1125چکیده
در پژوهش حاضر به واکاوی تجارب زیسته ارتباطات رسانهای والدین-معلم مقطع ابتدایی در سال تحصیلی 1402-1403 به شیوه کیفی و از نوع پدیدارشناسی پرداخته شده است. مشارکتکنندگان در این پژوهش 15 معلم و 10 نفر از والدین از دبستانهای شهر بیرجند بودند که به شیوه هدفمند انتخاب شدند و در مصاحبههای نیمهساختاریافته شرکت کردند. برای تجزیهوتحلیل دادههای جمعآوریشده از روش تحلیل کلایزی استفاده شد. یافتههای حاصل از تجارب زیسته معلمان و والدین در ارتباطات رسانهای در 5 مضمون اصلی اهداف و دلایل ارتباط رسانهای (انتقال و اشتراکگذاری اطلاعات، پاسخدهی، شفافسازی، اطلاعرسانی و ثبت رویدادها)، روشهای ارتباطی (همزمان، ناهمزمان)، ابزارهای ارتباطی (سیستمهای پیامرسان، ویدئوکنفرانسی و آنلاین، مواد چاپی الکترونیک، نظرسنجی و فرم الکترونیکی، وبسایت، شبکه آموزشی دانشآموز (شاد))، چالشها و محدودیتها (اشتغال والدین، سطح سواد و تحصیلات، نبود منابع مادی و اینترنتی، نوع نگرش و طرز تفکر به فناوری، شرایط سنی، نوع سکونت)، مزایا و فرصتها (آسان و راحت، انعطافپذیری در زمان و مکان، افزایش سرعت و رصد لحظهبهلحظه، ثبت وقایع و آرشیو کردن) طبقهبندی شد. بهطورکلی میتوان نتیجه گرفت که با ورود بسترهای رسانهای به حوزه ارتباطات، ارتباط معلم-والدین هم تحت تأثیر قرارگرفته است و بسترهای رسانهای به عنوان تسهیلگر در حوزه برقراری ارتباط عمل مینمایند.